E-books, e-mail, e-papers… Heeft papier eigenlijk nog een rol van betekenis in het digitale tijdperk? Papierproducent Arjowiggins vindt van wel en herlanceert zijn ‘Curious Collection’.
Arjowiggins en de Belgische verdeler Antalis willen deze talenten in de kijker zetten via de ‘Your Curious Story’-wedstrijd. Ze roepen creatievelingen wereldwijd op om een visueel verhaal te creëren waarin het Curious Collection-papier de hoofdrol speelt. Dit betekent niet dat het concept in papier moet worden uitgevoerd. Creativiteit kent immers geen grenzen en dus worden er ook geen vormelijke richtlijnen opgelegd. Illustraties, foto’s, sculpturen… alles is mogelijk, zolang het papier centraal staat in het concept. “Create your very own Curious Story, where the paper is the hero” is niet voor niets het thema van de wedstrijd.
Op de site van your curious story, kunnen de projecten worden ingediend alsook informatie worden aangevraagd. Ook kan je de Curious-collection samples aanvragen die je kunnen inspireren en leiden naar een creatief concept. De wedstrijd staat open voor iedereen: web designers, print designers, tekenaars, fotografen, kunstenaars en andere creatievelingen.
Met de wedstrijd is ondermeer een MacBook Pro, een Intuos4 tekentablet, een Canon Pixma MP640 en iPad’s te winnen, maar de wedstrijd biedt vooral de mogelijkheid om binnen Arjowiggins een internationaal vervolg te breien aan de wedstrijd.
Ga vooral zelf aan de slag… vouw, kreukel, scheur, plak en zoveel meer! (Elke deelnemer kan tot drie concepten indienen en dit tot eind september.)
De franse fotograaf Grégoire Alexandre is alvast aan de slag gegaan met de Curious Collection. Hij maakte intrigerende fotografische scènes, met grillige papiervormen.
Dit weer is echt ideaal, om met ons autootje te cruisen door het landschap. Hij heet Maurice, een 17 jaar oude mini cooper polynesian, en rijdt verdomd goed! Vinnig, krachtig maar wel zonder schokdempers (sportbeha is daarbij geen overbodige luxe). Je kan het vergelijken met rijden in een kart, waarbij je de weg goed voelt. Het dakje gaat volledig open waardoor de wind in de haren vrij spel krijgt… soms met alle gevolgen van dien.
Misschien rijd ik vanavond als het wat frisser is nog eens een toerke. Gewoon… omdat het kan… en eerlijk ook omdat hij veel mensen beroerd als we voorbij rijden.
Onderweg naar het werk mijn eerste vlinder van het jaar zien fladderen. Die deed me denken aan zwoele zomerse dagen, lichtvoetigheid, met je hoofd in de wolken lopen en ook aan deze mooie ‘gilded butterflies’. Echte vlindervleugeltjes die door een doorzichtige harslaag zijn bevestigd op duurzame bamboeplaatjes.
en deze is ook zeer mooi!
Toegegeven, een vlinder in het wild, is nog altijd beter dan één in een kastje of op een hangertje.
Wereldkampioen free-dive Guillaume Nery doet een onderwater vrijeval in Dean’s Blue Hole, ’s werelds op één na grootste gat onderwater (Long Island, Bahama’s). Gefilmd zonder hulp van zuurstofflessen door Julie Gautier, enkel door het ophouden van de adem. Deze video is een artistiek project, en is dan ook fictie.
Soms heb ik al eens wat extra tijd, en die tijd kan ik best wel gebruiken. Om mezelf bij te scholen en te experimenteren. Zoals vandaag;
Na eerst een paar jaar met Quark te hebben gewerkt (vakantiejob op redactie van weekend-knack), schakelden we op school over naar het toen nog nieuwe InDesign. Een programma dat aangekondigd werd als een ware revolutie in opmaakland. En gelijk hadden ze.
De typografische mogelijkheden van Illustrator in combinatie met de tekst- en beeldopmaakmogelijkheden van Quark. De interface was dezelfde als alle andere Adobe programma’s dus waren we er snel mee vertrokken.
Nu, een paar jaar later, kan ik er (naar mijn mening) toch wel aardig mee aan de slag. Het opmaken van documenten, catalogen, het gebruik van masterpages en zoveel meer…. Maar dan blijft er nog altijd die honger: ‘ik wil alles uit dit programma halen’. En deze honger probeer ik nu enigszins te stillen. De Adobe User guide voor InDesign moet er pagina per pagina aan geloven en hier en daar merk ik handige tips en tricks om de workflow vlotter te laten verlopen. Dit kan alleen maar bevorderend zijn voor het werk. Vandaag heb ik alvast hele leuke dingen te weten gekomen. Ahaaaaa-erlebnessen en opluchtingskreetjes tot gevolg.
Binnenkort kan je dus een blogpost verwachten over de handigste tips en trick die ik door de jaren heen heb geleerd, met ook de recentste sinds het lezen van de user guide. Het zijn onnozele dingen, maar ze zijn zoveel waard en ik wil ze jou ook niet ontzeggen. Het geluk zit soms in een klein hoekje, ook bij een programma. Vandaag werd ik er alvast een beetje gelukkiger door.
Momenteel werk ik aan een heel leuk, uitdagend en interessant projectje. Nu ja projectje, in het begin klein, maar het moet uitgroeien tot een groter geheel. En dan denk je, oooh, dat is snel gewipt, in een paar uur. Maar niets is minder waar. De keuze van lettertypes is en blijft een uitdaging. Welke fonts passen bij elkaar, heffen elkaar op, is dit wel geschikt voor de boodschap die ik of de klant wil overbrengen? Geeft het het juiste gevoel weer, en vooral kan het de toeschouwer bekoren.
Er kruipt altijd meer werk in dan gedacht, maar leg dat maar eens uit aan de klant. Dat je een uur gedaan hebt over de keuze van een welbepaald font. Niet altijd evident. En ik moet ook dringend eens wat nieuwe fonts aankopen. Ik heb een hele wishlist opgeschreven, maar het zal dus nog even duren eer ik daar fonts van zal hebben. Ondertussen werken we wat verder:
part 1: tijdens de blauwvelokeskoers een videoportret van Lynn. (ze heeft trouwens een zeer interessante fotoreeks heeft gemaakt, waarmee ze heeft deelgenomen én geselecteerd werd voor de canvascollectie. Een zeer te respecteren dame.)
Een klein testprojectje, aangezien ik alleen maar fotografeer met de D90, en de functie filmen nog niet ten volle heb gebruikt. Deze zomer ben ik van plan om te pas en te onpas beelden te shooten. Elk stukje wordt na elkaar gemonteerd, om dan tegen het einde van de zomer een — al dan niet vloeiend overlopend — geheel te hebben van ‘zomerse impressies’. Eten, drinken, zwemmen, lachen, vreugde en verdriet… Summertime baby! (moest het weer nu nog wat willen meezitten, zou dat leuk zijn)
Laat het wel duidelijk zijn, dat ik niet tracht om de next-cinematographer te zijn, daar zijn andere — wel degelijke en terecht — opgeleide mensen voor, die meer credits dan mij verdienen op dat vlak. Dit is gewoon, voor de fun, om achteraf bleitend en nostalgisch terug te kunnen blikken op leuke tijden. (lekker melig)
