herfstmensje

fietsen ’s nachts

Aangezien mijn stage later begint kan ik dus nog een maandje verder werken. Jullie weten nu misschien al dat ik in een café-resto werk en dat ik “horeca”-uren klop. Dan moet je dus vaak ’s nachts of ’s morgens vroeg door de stad fietsen. En nu net dat geeft mij een blij gevoel. Het ontwaken van, de lege straten, hier en daar een jolende zatlap en het absurde van 4 minuten voor een rood licht te staan terwijl je toch weet dat er niemand zal passeren. Vannacht nog kon ik midden op de leien rijden zonder ook maar iemand tegen te komen. Ergens op de leien staat nu ook een signaleer-bord/plakkaat/display-geval dat de bestuurder van de auto meedeelt hoe snel hij rijdt. Rijdt die te snel, krijgt hij iets verder een rood stoplicht voorgeschoteld. “Dat zal ze leren!” denken ze waarschijnlijk bij het stadsbestuur. Jammer maar helaas, we staan nog (te) vaak met de wagen in de file voor datzelfde licht terwijl we zelf de opgegeven snelheid respecteren. Ergerlijk. Nu iets anders en toch ook niet. Vannacht reed ik dus weeral eens langs de leien en blijkbaar reed ik volgens het signaleerbord 18km per uur. Dit was een informatieve nacht, waarvoor dank aan het stadsbestuur.

PS: lopen naar zo een bord om te kunnen zien hoe snel je kan lopen werkt niet! Uit eigen ervaring wel te verstaan. Misschien registreert zo een bord pas vanaf een bepaalde snelheid. Het lopen leverde niets op, behalve dan een waarschijnlijk hilarisch zicht van een hardlopende mij richting zo een bord. Wie is er dan stom, ik of het bord…