een dagje cultuur

Deze ochtend opgestaan zonder te weten dat ik vandaag zoveel cultuur op zou doen. Eerst had ik een bespreking met de docenten over mijn eindwerk. En ohja, ondertussen heb ik uit al mijn aanbod aan tradities (waarvoor echt mijn oprechte dank aan alle inzendingen) één typisch aspect van België gekozen. Mijn eindwerk heeft als thema— definitief wel te verstaan — koterij. Meer uitleg volgt later nog wel. Na mijn betoog om mijn thema en onderzoek uit te leggen was Hugo Puttaert zo vriendelijk om mij te wijzen op de tentoonstelling van Filip Dujardin, die net open ging in Bozar. Wat doen we dan? Hup op de eerstvolgende trein naar Brussel.

Op de tentoonstelling zijn drie fotoreeksen te zien. Vooreerst een reeks beelden van architectuurprojecten gemaakt in opdracht van het Belgische tijdschrift voor architectuur A+. De tweede serie is gewijd aan barakken: intuïtieve architectuur, in elkaar geknutseld door landbouwers en her en der in het Vlaamse landschap ingeplant. En tot slot een reeks fotomontages, een soort constructie van beelden. (via)

Vooral de fotomontages zitten ingenieus in elkaar en je vraagt je soms af wat nu wel en wat niet echt is. Jammer genoeg zijn er maar 20 foto’s te zien, ongeveer 6 per serie. Maar in dit geval haalt de kwaliteit het zeker boven kwantiteit.

In de Bozar was er een meneer die zo vriendelijk was om me te zeggen dat ik eigenlijk geen foto’s mag nemen, maar dat hij het wel door de vingers wou zien. Nog erger, meneer nam me zelfs mee achter de schermen van de Bozar! Waar ik naar alle believen foto’s mocht nemen. Had ik wel niet de verkeerde lens mee zeker! Maar wie had dan ook gedacht dat ik daar terecht zou komen. Dus ja, veel foto’s heb ik er niet van, en die die ik heb zijn het tonen niet waard.
Na Filip ging de tocht verder naar de tentoonstelling van Alechinsky, waarvan ik zijn werk had leren kennen via de lessen kunstgeschiedenis. Een mooie tentoonstelling van zijn oeuvre. Ikzelf ben meer een voorstander van zijn zwart-witte werken boven de werken vol kleur. Te cobra-achtig. En blijkbaar is Alechinsky typograaf van opleiding, mooi om weten.

Terug in Antwerpen en na een snelle hap was het tijd voor film. Vanavond op het programma: It’s a free world. Ik ga de film niet uitleggen, je moet maar gaan kijken. Een zeer goede film die blijft nazinderen.

Morgenavond de tentoonstelling van Interiors in de fifty one galleries en vrijdagavond afscheidsdrinkje van Ladodo die een half jaar naar Milaan gaat. Het is me de week wel.

En de wachtruimte van het station is ook niet meer wat het geweest is.