Normaal als ik de rolleiflex van hem leen, gebruik ik altijd de Kodak Portra NC film (wat staat voor neutral colour). Helaas wist de dame achter de toog mij te vertellen dat ze die film niet meer bestelden omdat, ik citeer, ‘hij geeft nogal wat te plattekes dienen film, dus dat verkocht niet echt goed hé.’ Mijne favoriete film, plattekes, tsss. Bon, dan maar op trot met de VC film (vivid colour), eens zien wat dat geeft.
Het resultaat heeft me van kleur verrast, waarschijnlijk mede door het ideale weer (lees grijs weer) waardoor de kleuren sowieso al wat minder gesatureerd waren.
Het ontwikkelen plus proefprintjes, 10x10cm, heeft me 10 euro gekost, dit bij foto Schelfhaut. Wat dus echt weinig is, aangezien ik normaal bij de Grobet 15 euro betaal voor proefkes van een gewoon 135mm filmpje. Deze test was zeker nodig aangezien ik voor mijn einwerk moest beslissen met welke film ik mijn foto’s ga trekken. De fotozaken zijn dit weekend dicht en ik moest dus die films zeker vandaag kopen.
Bij deze, de kodak portra 120 VC is goed, maar dan liefst bij grijs weer. Dit weekend heb ik vier dagen en vier filmpjes om te besteden aan veldwerk en hopelijk wordt het geen zonovergoten weekend, want dat zal een ander effect geven op deze film. Ik moet ook meer aandacht schenken aan mijn scherptediepte, niet alle foto’s zijn scherp op het punt dat eigenlijk wel scherp zou moeten zijn. Slordigheid uit haastigheid, foei foei.
Bij deze, het is maar dat ik niet ineens 5 laders in mijn handen gestopt krijg. Hij zat hier gewoon al de ganse tijd in een doos in de bureau.
Bij het verhuizen is de lader dus zoek geraakt. Wel lastig, want nu moet ik mijn sim-kaartje telkens wisselen met de DoNotPhone van MrDoNotFold. Niet dat ik dat erg vind, maar praktisch is het zeker niet.
Dus indien u zo een lader heeft, die ergens moederziel alleen en ongebruikt erbij ligt, wil ik die gerust komen halen. Liefst in het antwerpse aub.
De superlieve hond van Hadewijch. Bij hen thuis waren ze een kot aan het afbreken waarbij ze van die mond maskertjes droegen. En nu hebben ze een joodse hond. Het is trouwens een Rhodesian Ridgeback, een hond die ik ook nog wel zou willen.
Een nieuwe plek kan zoveel wonderen doen. Eerst en vooral heb ik een nieuwe printer, waar ik tenminste op kan rekenen. Geen inkjet meer die me meer kost dan het laten printen, maar een simpele monotone laserprinter. Onze oude printer/scanner (zo een all-in machien waar je dus opgezadeld mee zit als één van de twee functies het laat afweten) is ook de deur uit. Mijn oude scanner heeft weer zijn vast stekkie op mijn bureau in kunnen palmen en er zullen dus weer foto’s online verschijnen. Dat werd hoog tijd trouwens, het is bijna schaamtelijk zelfs. Ik heb tal van foto’s liggen die wachten om gescand te kunnen worden. Door die nieuwe bureau, die een kamer apart is, kan ik me ook weer volledig concentreren op het eindwerk. Deze week ben ik dan ook begonnen aan een enorme inhaalbeweging.
Sporten staat ook nog op het lijstje. Ik voel me net een patattenzak die iets te veel uren achter een computer slijt. Als ik hier de straat uitloop, kom ik recht op een parkje uit. Dus geen excuses meer en vanaf nu terug aan de loop en zwemmen zit ook al in de weekplanning
Een nieuwe plek, nieuwe omgeving, het bevalt me allemaal heel goed.
De vierde van de vijf is er nu ook en ze heeft een hele mooie naam: Ties. Een naam die ik nog nooit had gehoord tot over twee jaar. Toen bleek dat Mr Donotfold samenwerkte met een zeker Ties. Die Ties zat op een dorpsschooltje waarvan een moeder die naam ook zo mooi vond en haar dochter dan ook zo noemde. Die dochter Ties, daar zit ik mee in de klas. U bent nog mee?
De nicht van Mr Donotfold had, toen ze klein was, ook met een Ties in de klas gezeten. Blijkt later dat het dus om collega Ties ging. (die Ties, waar de Ties van mijn klas naar genoemd is).
Welnu, de vierde van de vijf heet ook zo. Aangezien haar moeder de zus is van de nicht (die die bij Ties in de klas zat) van Mr Donotfold. Zijn andere nicht dus.
De naam is afgeleid van de naam Martinus. Het Germaanse ‘maht’, met de betekenis ‘macht’, en ‘hild’ met de betekenis ‘strijd’. De naam betekent dus machtige strijdster. En dat zijn ze inderdaad.
Nog nooit van de naam gehoord? Nu wel denk ik.
Momenteel lijkt het erop dat ik een lente-stop aan het houden ben. Dit komt door tal van omstandigheden, waaronder een verhuis en te weinig tijd. Ik blog liever iets interessants dan zever. Mijn oprechte excuses en het zal nog een tijdje zo zijn vrees ik. Nu zaterag verhuizen we naar een nieuwe plek, waar er ook pas vanaf dinsdag internet zal zijn. Ik weet zelfs niet of veel mensen mijn blog lezen en er dus iets aan hebben aan deze post maar ik wou jullie eventjes op de hoogte houden.
Ondertussen kunnen jullie je gerust verdiepen in mijn eindwerk en daar wat interessante lectuur over stedenbouw, gewestplannen en koterij doornemen. Ik geef je ook nog het volgende mee tot aan mijn volgende post. Het is een setje op Flickr van de mensen die de begingeneriek hebben gemaakt van mijn favoriete film tot nu toe van 2008.
Ook al had ik wat wijn op en begin ik die nu pas te voelen, lukt het mij wel vaker om dat spel te winnen. Nooit gedacht dat ik daar zo blij mee ging zijn, maar de mensen die mij kennen weten dat ik geen jota logica in mij heb. Dus winnen in een tactisch spel is al een verdienste voor mij. Hip hoi, het was weer een geslaagde avond. Merci J en K.
Gezelschapspelletjes, het is eigenlijk een ideale manier om een avond interessant te maken. Om de tijd met je vrienden (nog) interessanter te maken. Niet dat die saai zijn, maar een spel doet toch iets met een mens. Ergens voor gaan, teams maken, en vooal veel plezier maken. De tijd dat gezelschapspelletjes voor de seutjes en de nerds waren is voorbij. Alhoewel, ik krijg nogal vaak het verwijt dat ik een nerd ben, dus misschien klopt voorgaande stelling niet. In ieder geval, haal die spelletjes uit de kast, roep je familie bijeen en maak er een gezellige boel van. Wedden dat het verrasend plezant wordt?