Te koop: wasmachine Zanussi Bonux

Voor de geïnteresseerden; wegens verhuis verkopen we onze wasmachine. Ze is net twee jaar oud. Het gaat om het type Zanussi Bonux 1400. Een vulgewicht van 6kg en hij zwiert op 1400 toeren. Er zit ook een starttijdkeuze op, met mogelijkheden van 2-4-8-12 uur (wat ik veel heb gebruikt). De energie efficiëntie is klasse A. We hebben ze gekocht voor 499 euro en verkopen ze nu voor 350. Vertel het gerust verder.

the beast

cultuurfilosofie en stedelijkheid

Een vak dat deze week op het programma stond. Het is eigenlijk een theorievak, maar het profileert zich als een praktijkvak. (alsof een mens nog niet genoeg te doen heeft). Maar bon, het is niet erg want ik vind het een overinteressant vak. Het gaat voornamelijk over de impact van de software (de mensen, beslissingen, de sociale contacten, het leefmilieu, burgerparticipatie…) op de hardware (stedenbouw, ruimtelijke ordening, uitbreiding, inbreiding, mobiliteit, slums…) en omgekeerd. Stedelijkheid en urbanisatie in al zijn fascetten en dat gekoppeld aan de aktualiteit, krantenartikels enzomeer.

Ook was het de bedoeling om een neerslag te maken van het boek Onzichtbare steden, van Italo Calvino. De stad Zobeide vond ik het meest relevant aangezien die mij deed denken aan The city of ambition, wat staat voor de beloofde stad. Het komt er op neer dat mensen hun geluk gaan beproeven in grootsteden, al hun hebben houden achterlaten in de hoop een beter leven te kunnen opbouwen. Jammer genoeg hebben ze het juist daar zo moeilijk om te overleven en eindigen meer en meer mensen in de slums, waar de armoede een alsmaar grotere schaal begint aan te nemen. In Zobeide is dat net hetzelfde;

Degenen die eerst in Zobeide waren aangekomen begrepen niet wat deze mensen toch zo aantrok in Zobeide, in deze lelijke stad, deze valstrik..

De maquette is hier een neerslag van. Het rood stelt de beloofde stad voor, het zwart duidt op het uiteindelijke leven in de slums.

Volgens een artikel uit Vrede, geschreven door Antoine Uytterhaeghe, drijgt er een catastrofe in de grootsteden.

In 2008 zal voor het eerst meer dan de helft van de wereldbevoling in stedelijke gebieden leven. Steden zullen de leefomgeving zijn van bijna 5 miljard mensen tegen 2030. Willen we een meer stabiele wereld tot stand brengen, dat moeten we tijdig de nodige voorwaarden scheppen om alles in goede banen te leiden. En wat hierbij niet over het hoofd mag gezien worden is de sociale compositie van het verstedelijkingsproces.

Naast de maquette heb ik ook nog een neerslag gemaakt van de lessenreeks. Dit op een A1 formaat, geprint op planpapier en gevouwen als een architectenplan. Vertrekkende vanuit het stadsplan van Antwerpen, heb ik alle aspecten van stedelijkheid geordend volgens relevantie, onderlinge verbanden, krantenartikels en teksten. Een plan van een stad (geen stadsplan), wat er zich allemaal bevindt en gelinkt kan worden met het leven in een stad.

Ja er steekt heel veel tijd in, maar och, zo een dingen maken vind ik tenminste interessant. Vormgeving vanuit inhoud, hmm lekker.

onwetendheid

“Ah, dus gij werkt op zo een pc waar ge apple op draait?”

Altijd grappig en ook aandoenlijk, mensen die niets van apple kennen.

Ik werk dus op een Powerbook G4 12″(1.5 GHz G4 met 1.25 GB SDRAM), aangesloten op extern scherm, toetsenbord en muis. Het lijkt een mini machine, maar hij geeft mij wel het maximum.

Laatste keer

Het was aandoenlijk vorige week, de laatste les ooit. Velen onder jullie zullen nu misschien met heimwee terugdenken aan die ene laatste les waarvan je toch emotioneel naar huis bent gegaan. Vorige week donderdagavond was dat dus voor mij het geval. Het studeren loopt op een eind en ‘de schone tijd van ons leven’ zal niet meer zijn. Alhoewel, is dat dan zo dramatisch of zelfs zo drastisch, die ommekeer naar ‘het echte leven’?

Ik weet één ding, er is een tijd van studeren en een tijd van werken. Mijn tijd van studeren zit er bijna op en dat is meer dan welkom want 6 jaar studeren na het secundair is al wat lang. Zodus, zit ik hier nu voor de laatste keer in studeeroutfit; een zeer comfortabele gezellige jogginbroek, simpele t-shirtjes, en mijn kamerjas, kwestie van de gezelligheid ten top te drijven (het aantrekkingsgehalte daalt evenredig).

Op het programma voor deze week staat: Cultuurfilosofie, Niet-Europese kunst Afrika, Niet-Europese kunst Azië, Actuele fotografie en dan nog Actuele Kunst en onderzoek. Daarna volgt een overintense periode van werken aan het eindwerk. En dit alles voor de laatste keer.

Ze zat zo braaf haar koekjes op te eten…

ohnee onweer

Dat komt er dus van, als een mens panische angst heeft van donder en bliksem. Dat hij zelfs niet alleen de straat durft over te steken om eten te halen in de GB. Schandalig, het is letterlijk 10m en toch ziet het er naar uit dat ik de restjes van de ijskast bijeen zal moeten schrapen. Hopelijk is het nog voor 20u gedaan, dan kan ik alsnog naar buiten. Belachelijk van mezelf, want nu zit ik hier scheel van de honger.

Pecha kucha – avond

Deze avond was het zover. Ik was deze week gecontacteerd geweest door iemand die mijn eindwerk interessant genoeg vond, om te vragen of ik er een presentatie rond wou doen. Die presentatie op zich is ook al iets speciaal. Het gaat namelijk om de pecha kucha manier van presenteren. Dit wil zeggen dat je 20 slides mag tonen, waarbij je telkens maar 20 seconden krijgt om je ding te doen/zeggen. Het gaat dus over, jawel, amper 6 min 40 sec om je presentatie rond te krijgen. Het vergt wel enige oefening, want 6 min 40 is echt wel kort.

Voor mij ideaal om mijn eindwerk eens kort en bondig neer te schrijven en er de essentie uit te halen. De avond was zeer boeiend, er waren nog 9 sprekers en allen kwamen ze uit verschillende vakgebieden. De bedoeling van zo een avond, is om uit verschillende vakgebieden bij te leren, en voornamelijk om gewoon de essentie van de zaak te weten te komen.

Deze avond heb ik geleerd dat Agfa zich aan het specialiseren is op het vlak van CT-scans in ziekenhuizen, dat we in België een nationaal park hebben, dat er in de wereld al tal van verschrikkelijke epidemiën zijn losgebarsten, dat uitgeverij Clavis voornamelijk kinderboeken uitgeeft, dat je pecha kucha zo — petjaktja — uitspreekt en nog zoveel meer. Echt een boeiende avond, nieuwe mensen ontmoet en vooral heel uiteenlopende onderwerpen de revue zien passeren.

Pecha kucha is echt een super manier om kort en bondig tot de essentie te komen van iets. Waar je normaal na een kwartier al geeuwt, heb je hier al twee presentaties gezien en heb je er ook iets van onthouden. Ideaal om bijvoorbeeld voor elke vergadering of les in het kort de vorige punten op te sommen.

Volgende week is er in Brussel de officiële pecha kucha avond, ga er eens naartoe want het is echt wel interessant. Een andere maar zeer frisse manier van presentaties.

Trying to work…

Het is het proberen waard, maar de poes komt me altijd zo gezellig storen.

En ja er is een msn scherm te zien, maar laat ik sneller zijn dan jullie opmerkingen, het is een gesprek met Lynn over een tentoonstelling van Louise Bourgeois in Londen die ik heb bezocht. Ik ben ganse dag bezig met Aktuele kunst en onderzoek, vandaar.

babyborrel

Vandaag dan toch onverwachts een babyborrel. Daar gaat de planning voor mijn eindwerk. Zo geraken we er nooit hé.

En de batterij van mijn computer is stuk, hopelijk houdt mijn beestje het vol tot 28 juni. Daarna mag hij de geest geven.