herfstmensje

just a perfect day

Vandaag was zo een dag, een dag waarvan als je in je bed ligt je weet dat hij zo fijn was.

Deze ochtend probeerde ik naar de les te gaan, proberen jawel want mijn sleutel deed het niet in het slot waardoor ik eigenlijk opgesloten was thuis. Twee uur en een paar pogingen later is het mij dan toch nog gelukt.
Ook heb ik samen met Lien nog eens een bezoek gebracht aan de drukkerij. Nu weet ik zeker op welk papier ik mijn eindwerk ga laten printen.

Na het bezoek was het buiten al een flinke 26 graden, aangezien ik mij in de noorderkempen bevond (zandgrond zou de warmte langer vasthouden). Een ideale temperatuur om af te koelen aan een zwembad. Waar vind je dat? Ik gelukkig bij de schoonouders, wat toevallig toch op onze weg terug lag. Een uur in de zon, aan een zwembad, wij twee alleen en goed ingesmeerd. Als het te warm was een plons in het water, wat voor zalige verfrissing zorgde. Wat moet een mens nog meer.

In de late namiddag verder gereden (wel wat file hier en daar), Lien thuis afgezet en ik dan ook maar naar huis.

Later op de avond fietstochtje gedaan met mijn andere helft, lekker gegeten in de Mampoko. Daarna nog verder gefietst naar het ponton aan de schelde. Idillisch, schoon en warm. Warm niet letterlijk maar figuurlijk. De mensen zijn vriendelijker met dit weer, de stad leeft, nationaliteiten verweven zich met elkaar. Zo konden we op het ponton een demonstratie zien door marokkaanse mannen. Eén of andere traditionele dans begeleid door percussie. Het was een mooi moment en dan kan je er toch niet bij dat mensen rascistisch kunnen zijn.

Een productieve, vreugdevolle, warme en gezellige dag. Morgen doen we voort in dezelfde lijn, maar dit keer met een picknick in het park. Zondag, maandag en dinsdag is al gereserveerd om te werken aan het eindwerk.