achter de eindstreep loert een zwart gat

Vrijdag was het zover, de jury. Over het algemeen kreeg ik er een goed gevoel bij. Ze stelden vragen, ik kon er goed op antwoorden, ze waren geïnteresseerd en ze konden volgen. Dat is al heel wat. Het is niet simpel, om in 10 minuten een half jaar onderzoek uit te leggen aan mensen die er volledig buiten staan. Het moet goed zijn overgekomen want het resulteerde in een “geslaagd” door de directeur, zaterdag om 21u45. Het was een mooi en emotioneel moment, dat afroepen van de studenten. Hier en daar een kreet van geluk, opgelucht gezucht en vooral emoties van ontlading.

Het is tijd voor een nieuwe fase, een nieuw hoofdstuk dat hopelijk ook even interessant, boeiend, spannend en verrassend zal zijn. Ondertussen is het wat moeilijk om mijn draai te vinden. Het is vreemd, geen doel hebben en gewoon je dag door te komen. Ik loop er wat verdwaasd en verloren bij en geef mezelf constant taakjes om de tijd te verdrijven.

Nu doe ik alles op het gemak, ik moet telkens aanwezig zijn op de tentoonstelling en de bureau moet dringend opgeruimd. Jury-tijd is rommel-tijd, niet ideaal voor de wederhelft. De maand juli zal in het teken staan van het opstellen van de cv, het aanvullen van de portfolio en sollicitaties voorbereiden. Optimistisch gezien, hoop ik in augustus of september werk te hebben gevonden. Het worden weer spannende tijden.

En oh ja, als er iemand een grafisch vormgever zoekt, bij deze; ik ben vrij vanaf 1 augustus. Vertelt het voort!