Typisch vlaanderen; een kunstenaar heeft geld en de mensen kunnen het weer niet appreciëren. De Wim, ik hou er wel van. Niet alleen van zijn werk maar ook zijn nobele ideeën. Hij wou van het kasteel van Kwatrecht een museum maken voor hedendaagse kunst. Iets wat ik alleen maar kan aanmoedigen. Maar dat was buiten bekrompen vlaanderen gerekend! Blijkbaar zijn de omwonenden tegen het project en zijn ze begonnen met petities. De bevoegde instanties daar doen nu wat moeilijk over de vergunningen en voila, gedaan met het schone project. De gracht rondom het kasteel heeft er 10 jaar vervuild bij gelegen, Mr. Delvoye laat de boel schoon in ere herstellen, en wat krijgt meneer? Een boete van 5000 euro omdat hij twee jonge boompjes omver had laten maaien om aan de gracht te kunnen. In zijn recente aankoop hoopt hij nu wel een museum op te kunnen richten.
Het is weer typisch; nijd en haat tegenover een welstellende, beroemde maar vooral verschrikkelijke goede kunstenaar. Dat natalia of weet ik veel wie in een cabrio rijd dat kan de modale belg wel aan. Of dat Brangelina een huis koopt zo groot als Kortrijk, ook geen probleem. Maar een internationale belgische kunstenaar — die het doel heeft kunst terug bij het volk te brengen — daar vitten ze wel weer graag op hé! Ze zouden zijn pollekes moeten kussen verdorie en die mens dankbaar zijn om zijn ingesteldheid.
Moest ik kunnen, ik kocht mezelf een middenformaat camera. Ik heb daar al een paar keer foto’s mee getrokken en ik hou van de resultaten. Ook het werken met de camera zelf doet me deugd. Nadenken voor elke foto, doelgerichter werken en uitgekiender kadreren. Dus onderstaande staat ook zeker op de wishlist.
En trouwens, grootbeeld-fotografie, is dat dan dia?
Jaja, zo oud (of jong) wordt ik vandaag. Een vreemd getal, die 25. Als ik er aan denk, sluit dit mijn hoofdstuk schoolgaande jeugd af. Gedaan met de vrije dagen, met kiezen wanneer op te staan,… Vanaf nu maak ik deel uit van het werkende volk. Ik geniet er wel van maar tegelijkertijd denk ik dat ik vandaag met een soort nostalgisch gevoel in mijn maag ga zitten. “Er is een tijd van studeren en een tijd van werken” zei mijn oma onlangs nog. En gelijk had ze, ons wijs madam. 25, een oprecht afscheid aan mijn “studentenleven”.
Nu spookt het zowat door mijn hoofd dat als ik nog iets wil doen in mijn leven, ik er nu moet aan beginnen. Zo zijn er een paar dingen die al lang op mijn lijst staan en waar ik dringend werk van moet maken.
- mij verdiepen in fotografie en er echt mee bezig zijn. Kortom ik wil er beter in worden. Te beginnen bij: hoe zorg ik er in godsnaam voor dat mijn digitale foto’s, al dan niet afgedrukt, even interessant, mooi en sfeervol zijn als de analoge? Misschien moet ik terug lessen volgen.
- gitaar leren spelen zou ook leuk zijn.
- een alternatieve sport voor capoeira zoeken, vinden en beoefenen (aangezien de capoeira me wat te duur was; 400 euro voor een jaar!)
- een hele goede, inventieve en verrassende grafisch vormgever worden
- veel meer musea bezoeken en cultuur opsnuiven
- beter leren koken (niet dat het slecht is, maar het kan altijd beter en verrassender)
- reizen, maar dan het echte reizen. Eén probleem, mijn verschrikkelijke vliegangst.
- en echt, nog zoveel meer!
Maar zie, we zijn er geraakt. We wonen gezellig, we zijn gelukkig en vanavond komt er meer dan 30 man op bezoek om dat allemaal te vieren. Hip hoi!
Voor de luiaards onder ons die het niet zien zitten om telkens op zoek te gaan naar dat extra vensterke met van die speciale tekens (glyphs, zoals we dat noemen in vaktermen):
een website om in uw bookmarks te steken! Indien je op het desbetreffende teken klikt, wordt het automatisch naar je clipboard gekopieerd. Het kan soms praktisch zijn
De E40! De autostrade loopt van Calais helemaal tot in Ridder, Kazachstan en is ongeveer 8000 kilometer lang. (wie had dat kunnen denken)
en wat heb ik deze week nog geleerd? het verschil tussen een kikker en een pad! Een pad heeft een droge huid, en een kikker vochtig. Zo simpel dus, maar geen kat die er op kon komen.
Een zeer fantastisch nummer van Bat For Lashes met bijhorend een hele sterke videoclip. Er hangt een vreemd sfeertje, er komen vreemde wezens die een oh zo schone choreografie uitvoeren en het konijn van Donnie Darco heeft blijkbaar nog verdere ambities dan enkel de film. De clip zou in één shot gefilmd zijn door Dougal Wilson van Colonel Blimp. Hij deed o.a. de videoclips voor Goldfrapp, Jarvis, Badly drawn boy en nog zoveel meer. Ik krijg de indruk dat hij alleen de wat specialere, niet voor de hand liggede, indie-getinte clips maakt. En dat is goed.
De clip kon me dermate bekoren dat ik de volledige cd heb beluisterd op het werk. Spijtig genoeg zijn enkel de nummers ‘Priscilla‘, ‘Tropy‘ en ‘What’s a girl to do’ krachtig en pakkend. De rest van de cd is jammer genoeg vulling waardoor ik een beetje ontgoocheld ben.
kocht ze whiskas, en als het aan mij lag trouwde ik in de kleren van ofwel Dries van Noten ofwel Fillipa K. Er zijn nog meer ontwerpers natuurlijk, maar hey, ik ben nog maar net begonnen met de zoektocht naar een gepast kleedje. Het moet goed passen, geen nipslip veroorzaken, aangenaam voelen en vooral achteraf nog draagbaar zijn. Ik zie me nu niet direkt achteraf met zo een wit bombastisch ding op een receptie aankomen.
Dries Van Noten omdat zijn ontwerpen vrouwelijk, sensueel en aangenaam zijn om naar te kijken. Ik hou ook van zijn prints en van zijn verrassende combinaties.
Fillipa K omdat ik hou van de zogezegde simpliciteit, terwijl de ontwerpen allesbehalve simpel zijn.
Tips omtrent kleedjes die eens niet wit en bombastisch zijn, altijd welkom!
Een grappige site! De beheerder van de site doet een oproep om al je oude (liefst hilarische) foto’s in te sturen. Het liefst foto’s waarop het duidelijk is dat het niet om moeders mooiste mensen gaat. De foto’s worden gesorteerd op jaar en per land. Misschien moet ik een foto van mijn zussen insturen, aangezien die nog de Millet periode hebben meegemaakt, compleet foute boel!
