kookmarathon

Soms kan ik het krijgen, ineens, in een opwelling. Mijn kookmarathon. Dan ga ik naar de winkel, koop ingrediënten en benodigheden voor een paar gerechten en sta uren in de keuken. Deze keer was het een siciliaanse aubergine-pasta taart, een echte italiaanse pastasaus (wat mooi opgedeeld in potjes in de vriezer belandt) en tiramisu met speculoos.

De pasta-taart was verrukkelijk. Het komt er op neer dat je in de taartvorm eerst je gegrilde schijfjes aubergine legt en daarbovenop doe je je linguine (of andere lange pasta) met goed doorpruttelde saus. Die laat je dan nog eens een 20-tal min in een oven van 220 graden. Eens uit de oven gehaald laat je het geheel een paar minuutjes rusten, om daarna omgekeerd op een schotel of bord te storten. En het was heerlijk.

De pasta-saus was van het genre dat min 2 uur moet pruttelen. In de ingrediënten zat o.a. rode wijn en vleesbouillon. Gisteren heb ik een bord pasta met die saus gegeten en ik moet zeggen; er kan niets op tegen echte pasta saus. Saus die snel snel is gemaakt kan nooit diezelfde volle smaak krijgen.

Tiramisu met boudoir koekjes vind ik afschuwelijk, dus dan maar de variant met speculoos. Een waar cullinair orgasme.