eerste keer 10miles

Het scheelde niet veel, of ik was er zelfs niet geraakt. Een fout gelopen regeling met de voetgangerstunnel en fietsen zorgde ervoor dat ik (en nog meer dan 500 mensen met een fiets) onverwacht de Flandria boot moest nemen. Na lang over en weer getrek hier en daar en een tochtje over de schelde ben ik uiteindelijk om 15u20 aangekomen. Snel omkleden, schoenen aan, chip aandoen om net op tijd om 15u30 aan de start te staan. Minder opgejaagd vertrekken had ook wel welkom geweest.

In ieder geval, het starten ging op het gemak. Heel veel mensen staken mij voorbij, maar tegen de laatste tunnel liep ik terug naast hen. Wat voor mij duidt op een redelijk stabiel tempo. Over het algemeen kon ik vrij rustig mijn eigen tempo aanhouden en heb ik op geen enkel moment een ‘het gaat niet meer’ gevoel gehad. De waaslandtunnel is inderdaad heel zwaar, maar weten dat het daarna niet meer zo ver is, maakt dat allemaal draaglijker.

Iedereen is blij, loopt op zijn eigen tempo (of probeert dat toch) en je kan zien dat mensen daar van genieten. Ik in elk geval wel en dit is zeker voor herhaling vatbaar.

(1u40 over 16km aan een gemiddelde van 5’10″ per km)

update: laten we een groot misverstand de wereld eens uithelpen want ik lees hier en daar dat de 10miles een beetje zot zijn is. Dat is dus niet zo!

Dat lopen, dat is niet afzien, tenminste toch niet voor degenen die hebben getraind. Eens getraind en klaar voor de 10miles is dat lopen een fluitje van een cent. Je wordt deel van de massa, je geniet ervan, wordt meegezogen op de kadans van al die voetstappen. Het wordt een trance buiten jezelf, waarin je jezelf terug kan vinden. Dat is niet zot zijn, dat is juist helemaal jezelf zijn. Ik ben pas mezelf als ik me kan geven, een beetje afzien, een beetje tot op een randje gaan en voelen dat je leeft.
En ja er heerfst een enorm groepsgevoel, maar als je daar niet zo’n fan van bent is dat ook geen probleem. Ik ben alleen aangekomen, kleren aangedaan, aan start gaan staan en beginnen lopen. Ik ben alleen vertrokken, liep mijn eigen ding en dat deed me deugd.
Ik vind het dan ook lastig dat mensen die het nog niet hebben meegemaakt daar een oordeel over vellen.