Pas ontdekt op de affiche van Pukkelpop, deze jonge kerel maar wel al een mooie warme stem. Een beetje dromerige en naïve indie-pop, toepasselijk in de zomer.
Ik hoop dat hij evolueert richting het genre Ray Lamontagne (inhoud) en niet Jamie Cullum gewijs (voor mij lichte popsongs). Benieuwd wat dat geeft op Pukkelpop.
Op school waren wij bij de laatsten om nog te leren drukken op de ouderwetse manier. Tot vandaag ben ik ze daar ongelooflijk dankbaar voor. Films monteren, met rode snijfilm werken en maskeerverf, alles uitbelichten, platen handmatig voorbereiden, … Geweldig vond ik het.
Maar dus, alles begon met het uitkiezen van de letters uit de ladekasten. U kent ze misschien wel, van die heerlijk mooie kasten gevuld met loden lettertjes en een mooi marmeren blad bovenaan. Met die lettertjes en figuren werd eerst het ontwerp vastgelegd in een soort frame (let wel, in spiegelbeeld was dat niet altijd even gemakkelijk). Alles werd stevig vastgedraaid om daarna in de drukpers te klikken en tot drukken over te gaan. Dat drukken gebeurde op een Heidelberg Degel, een fantastische machine die wonderbaarlijke geluiden en geuren produceert.
Ik droom er van om zo een volledige letterkast in mijn (ooit toekomstig) huis te kunnen plaatsen. De kast zou een mooie prominente plaats krijgen, om mezelf en anderen eraan te doen herinneren welk vakmanschap er niet nodig was om een mooi boek te drukken. Een stuk geschiedenis van de wereld maar ook een deel van mij.
Nog voor de loden letters er waren, gebruikte men houten letters. Deze zijn als decoratie nog mooier en daarom is het misschien geen slecht idee om vanaf nu bij elke feestgelegenheid (verjaardag, kerstmis, nieuwjaar,…) een houten letter te vragen als cadeau. Gewoon, omdat ik dat ongelooflijk mooi vind.
Ze zijn (al een tijdje) bekend, de winnaars van de Plantin Moretus prijs 2009. Deze prijs bekroont de beste verzorgde boeken – boeken die uitblinken door hun verzorgde en originele vormgeving, typografie, illustratie en grafisch-technische productie.
Hieronder heb ik een selectie tekst uit de inleiding van het juryverslag gequoteerd. De tekst geeft zo mooi weer wat vormgeven is, dat ik hoop dat je hem leest.
Het huwelijk tussen inhoud en vorm berust op een broos evenwicht. Ze moeten mekaar aanvullen en versterken, maar nooit het overwicht opeisen. … Per definitie is dit zoeken naar nieuwe vormen een intensieve en zenuwslopende bezigheid met de bedoeling tot een resultaat te komen dat meestal leidt tot iets wat ver boven de middelmaat uitsteekt. Het moeilijke aan vormgeving is tegemoetkomen aan de noden en verwachtingen van de toeschouwers, in ons geval van de gebruikers van het boek. Goede vormgeving stopt niet bij de vorm op zich, maar creëert een platform van gebruiks- vriendelijkheid, nodigt uit tot kijken en lezen.
Boekverzorging is met andere woorden meer dan de kunst om een mooi boek te maken, of een boek mooi te maken. Het is nadenken over alle stappen en keuzes die leiden tot een uitzonderlijk eindresultaat. Want vormgeving is toegepaste kunst en moet dus functioneel uitnodigen om te kijken en te lezen, waarbij alle facetten compatibel moeten zijn: typografie, illustratie, fotografie, opmaak, gewicht en formaat, drukkwaliteit, papierkeuze en afwerking…
Goede vormgeving valt niet op, is geen doel op zich, maar is een middel, een geruisloze motor die de lezer verder stuwt en drijft tussen teksten en beelden. De leesbaarheid van een boek zit dus niet alleen in de mate waarin zinnen taalkundig correct en eventueel literair geschreven zijn, leesbaarheid is evenzeer een kwestie van goede typografie en goede lay-out. En de lezer hoeft zich daar niet noodzakelijk bewust van te zijn…
Marc Mombaerts - Juryvoorzitter Plantin-Moretusprijs
Wat ik nu eigenlijk echt interessant vind, is de brochure pdf. Dit is de pdf van het uitgegeven boek n.a.v. de Plantin-Moretusprijs (vormgegeven door Van Looveren en Princen). In die pdf, kan je per boek de technische gegevens bekijken. Zo kom je bij elk boek te weten welk formaat het heeft, wat het gekozen papier is èn — altijd fijn om weten — de gekozen lettertypes. Een goede bron, en reden, om je fontcatalogus weer wat uit te breiden.
Het was 2 maanden geleden dat ik nog eens was gaan lopen. Jammer eigenlijk, want het is zo fijn. Het niet lopen zorgde ervoor dat ik futloos, leeg en verward de dag doorbracht. (is lopen drugs en was ik aan het afkicken?)
Maar kijk, we zijn weer vertrokken. Alles wordt mooi bijgehouden via de Nike+ receiver en wordt na het lopen geüpload op mijn profiel. De beta versie van de nieuwe Nikerunning site is ook al een heel pak gebruiksvriendelijker. Alleen moet je rekening houden dat sommige functies voor Europa nog niet operationeel zijn. (region is voorlopig enkel nog maar VS)
Deze week was goed voor 20,59km, verspreid over 3 loopsessies (ma: 6,52km, woe: 7,02 km en vr: 7,04 km). Het doel is om volgend jaar mijn tijd van 1u 44min te verbeteren op de 10 miles. Dwars door Mechelen loop ik ook al zeker mee en wat daarna volgt, joost mag het weten. want er is iets …
… een nieuwsgierig verlangen om misschien eens aan een (kwart)triathlon te beginnen.
Hij (zelf een triathleet) heeft mij erover doen nadenken, door duidelijk te maken dat het wel eens kan dat ik daar goed in zou zijn. De afwisseling, het crosstrainen, dat lijkt me wel wat. Momenteel kan ik redelijk goed zwemmen, het lopen zou geen probleem moeten zijn, alleen dat fietsen baart me zorgen. Hoewel sommigen zeggen dat ik altijd te snel fiets en hun best moeten doen om mij te volgen. (maar daarom is nog niet gebleken dat ik op lange afstanden een goede fietser zou zijn)
Loopmateriaal – check, zwemgerief – komt ook wel in orde. Maar een goede racefiets met toebehoren (schoenen, outfit, helmpje), dat wordt toch wel een investering. Daarnaast zou ik al flink moeten nadenken waar ik zou gaan fietsen, aangezien ik altijd verloren rij en nog geen mooie route ken in en om Antwerpen.
Het lopen en zwemmen kan nu al, terwijl ik het idee van een (kwart)triathlon even laat bezinken. Er is eerst wat onderzoek en informatie voor nodig, om te weten wat haalbaar is en wat niet.
Voor een wel hele mooie kleine meneer, had ik de eer en het genoegen om zijn geboortedrukwerk te verzorgen. Hij heeft zijn eigen stempel, die over 50 jaar nog niet verouderd zal zijn. Er werden kaarten ontworpen waarop de posters en de site zijn afgeleid. Het was een uitdaging, grensverleggend maar tevens enorm bevredigend eens ik het drukwerk in handen had. Met liefde gemaakt…
Een bikini, het zou een basisstuk in iedere vrouw haar garderobe moeten zijn. Alleen bij mij ontbreekt dat ding dus nog. Ik zwem al jaren met een gewone zwarte slip en iets dat door kan gaan voor het ‘bovenste van een bikini’. Deze beiden in het zwart, waardoor het niet opvalt dat het eigenlijk lingerie is.
Het wordt wel eens tijd voor een echte bikini. Een mooi stuk, om mee op het strand te liggen of om gewoon op een hete zomerdag te dragen boven een jeans of rokje. En als het even kan, dan liefst een bikini van Erica Laurell. Haar collectie is een bewijs dat de woorden gehaakt en sexy echt wel samen kunnen gaan. (toegegeven, echt duiken of zwemmen moet je hier niet mee doen. Daarvoor haal ik mijn oud geval wel weer boven)
en naast de bikini-collectie heeft ze ook nog hele schattige creaties voor kindjes.
reacties