herfstmensje

jump ‘n run

Een geweldige fotoreeks van Patrick Runte; herwerkte scenes van welbekende videospelletjes zoals packman, space invaders, pong …

bekijk alle foto’s

oorverdovend fantastisch

Een waar oorverdovend muzikaal festijn, zo zou ik het pukkelpop van dit jaar omschrijven. Elke dag heb ik ongeveer mijn lijstje kunnen afwerken en zelfs nog wat onverwachte optredens mee kunnen pikken. Het geluid was trouwens nogal aan de harde kant (over de 100 db) en oordopjes waren dan ook geen overbodige luxe. Drie dagen met oordopjes en dan nog hoorde ik elk optreden luid en duidelijk.

Maar dus, in het kort een oplijsting van wat ik heb gezien:

D O N D E R D A G :
Vetiver ***
laatste tien minuutjes kunnen meepikken maar wel heel goed
Howling Bells ****
ongelooflijk goed, een zeer mooi madam met een zeer mooie stem. Voldoende variaties in de nummers en met pit.
James Yuill **
spijtig van zijn muziekinstallatie die het liet afweten, hierdoor was hij aangewezen op akoestisch werk. Maar dan nog heel goed.
Paolo Nutini **
aangenaam verrast, warme stem, sterke nummers maar niet echt de présence die ik had gedacht.
Bon Iver ****
Ongelooflijk goed, alleen miste ik de volledige bezetting waardoor het soms niet echt ‘vol’ klonk. Een eerste kippenvelmoment kwam toen we als publiek ook mee moesten zingen. Heerlijk genieten.
Passion Pit **
Het eerste half uur was het wennen aan het stemmetje maar eens we daar over waren nog wel een fijn en pittig optreden.
Wilco ****
Wilco zoals we ze kennen, zeer geslaagd dus.
Andrew Bird *****
Door het onweer was ik een beetje verplicht om 3u in de chateau te vertoeven, maar dat was met plezier. Andrew Bird was fenomenaal goed. Super stem, sympathieke kerel, muziek die door merg en been gaat. Alleen had ik graag ‘heretics’ gehoord, maar dan nog zeer geslaagd.
DeVotchKa *****
Aangenaam verrast door de makers van de soundtrack van ‘Little Miss Sunshine’. Balkan muziek maar dan veel gevarieerder, pittiger, intenser en sappiger dan Beirut.
Beirut ***
Tjah, gewoon beirut dus. Goed zoals ze zijn, maar ik had er geen ‘waaw’-gevoel bij.

V R I J D A G :
Delphic *****
Fantastische ontdekking, zinderend en een goede leadzanger.
Metric ***
Een sexy versie van Tante Sidonie op het podium met wat catchy songs. Was wel okee.
Alberta Cross ***
Heel goed.
Bombay Bicycle Club ***
Kort even gaan kijken maar wel de moeite. Moet ik wat meer van opzoeken.
Puppetmaztaz ****
Nooit gedacht dat een poppenkast zo hilarisch kon zijn. Sterke nummers, goede ‘choreografie’, fijn samenspel en ook een degelijke verhaallijn die alle nummers mooi aaneen rijgde. Nooit gedacht dat rap mij zou kunnen beroeren.
The airborne toxic event *****
Schitterend! Een groep die duidelijk geniet van het optreden en dat ook uitstraald.
Air traffic ***
Van ver meegepikt, is okee.
The ting tings **
Ook van ver meegepikt en meer valt daar ook niet over te zeggen.
Vampire Weekend *****
Het hoogtepunt van Pukkelpop voor mij! Krachtig, swingend, een zeer fijn publiek, sterke nummers en zo veel meer. Een groep die er staat en die je gelukkig maakt. De nieuwe nummers die ze speelden beloven een sterk nieuw album binnenkort.
Snow Patrol **
Van ver meegepikt, was wel okee
Fever ray ***
Ze speelden in het volledige donker, met hier en daar een tafellampje. Duister, mysterieus, creepy en al wat je wilt. Maar door het gebrek aan het zien van de groep was het precies of we stonden bij een bijeenkomst van één of andere sekte. Ik wist wat ik kon verwachten qua geluid, en heb dat ook gekregen, maar dan ook niet meer dan dat. Een beetje spijtig.
Placebo **
Van ver meegepikt, niet echt mijn ding.
Kraftwerk **
Heel goed als afsluiter, al is het wel niet echt gekomen tot een hard feestje.

Z A T E R D A G :
The temper trap *****
Fantastisch!! energiek, ijzersterke nummers, een zanger die er echt staat en beweegt tussen rock en ballet in. Ge-wel-dig.
Jack Penate ***
Toch wel aangenaam verrast, elk nummer bleek beter te zijn dan verwacht.
Deerhunter **
Kon me niet zo bekoren, maar misschien had ik al wat te veel gezien de laatste dagen.
Hanne Hukkelberg *
Hier ook van hetzelfde. De nummers lagen qua stijl nogal te ver uiteen en het stond ook echt veel te hard.
The whitest boy alive *****
Was zeer geslaagd. Het publiek was mee, zijn nummers sloegen in als een bom en god zag dat het goed was.
50 cent
Echt niet mijn ding.
N*E*R*D
Was al iets beter dan 50 cent.
Arctic Monkeys ****
Een zeer mooie afsluiter.

En onderweg naar huis kwam ik een deel van The whitest boy alive tegen (Erlend Oye rechts, Sebastian Maschat de drummer links). Kan een mens nog beter een festival afsluiten?

en hier kan je alle recensies lezen

pukkelpop 09 to-see

Hier gaan we dan, gepakt en gezakt klaar voor een paar dagen genieten van muziek. Bij deze geef ik je mijn to-see lijstje mee, want er was iemand benieuwd naar.

donderdag (topdag vr mij):
The Invisible, Expatriate, Vetiver, James Yuill (pas ontdekt en geweldig goed bevonden), dan zeemzoete Paolo Nutini, Bon Iver, Passion Pit, Wilco, en dan ter plaatse kiezen tussen Grizzly Bear of Andrew Bird (denk dat de laatste zal winnen), Beirut en eindigen met de mooie stem van Sia met Zero 7.

vrijdag:
beginnen op de blije tonen van Delphic, Metric, Alberta Cross, Puppetmastaz, the airborne toxic event, glasvegas, vampire weekend (deze moet je gezien hebben), fever ray (waarbij ik vooraan wil staan om de madam haarzelve te aanschouwen) en dan een dEUS-ke doen.

bij deze ook even een muziekje van Vampire Weekend meegeven:

zaterdag:
The temper trap, Jack Penate, Deerhunter, Yo Majesty (om wat tempo in de keet te brengen), The whitest boy alive (meest sexy nerd), Luciano presents AEther (benieuwd hoe we muziek op een ander manier kunnen ervaren), N*E*R*D (omdat die wel wat ambiance en een feestje teweeg kunnen brengen) en dan Arctic Monkeys.

keuzes

Daar sta ik dan, of eerder zit ik dan. Al een hele tijd aan het wachten op het uurschema van pukkelpop en nu dat er is zou er een druk van mijn schouders moeten vallen. Ware het niet dat ik donderdag al voor een paar dilemma’s gesteld word. Zo begint Bon Iver vlak na Paolo Nutini (een beetje krap). Wilco speelt samen met La Roux en Grizzly Bear samen met Andrew Bird. Hmm even nadenken hoe ik dat ga aanpakken. Door vrijdag en zaterdag ben ik nog niet geraakt, maar ook daar zullen wel wat pareltjes aaneen gerijgt moeten worden.

Deze geef ik met gaarnte mee: de nieuwe clip van Grizzly Bear (nu pas ontdekt, maar dateert dus uit 2007, mijn excuses). Een beetje bevreemdend maar oh zo mooi gemaakt door encyclopedia pictura. Zij verzorgden o.a. ook al deze fantastische clip van Björk en zoveel meer.

al die willen… moeten mannen met baarden zijn…

‘He that hath a beard is more than a youth, and he that hath no beard is less than a man.’
— William Shakespeare

De tijd van de gladgeschoren man mag voor mijn part voorbij zijn. Zo zag prins Filip er geweldig mooi uit in zijn ‘vakantiebeharing’. Een man met een stoppelbaardje vind ik meestal mooier dan een glad gezicht. Nu begin ik zelfs te wennen aan het idee van een enorme baard. En dat is allemaal de schuld van de Indie-scene. Bij de laatste concertjes die ik heb gedaan was er telkens wel één man op het podium met een echt volgroeide massieve baard. Zou het kunnen liggen aan het feit dat ik die baard dan associeer met de mooie muziek? Waardoor de baard alleen maar als iets positiefs aanschouwt kan worden?

De baard is aan een opmars begonnen, hij is terug ‘in’. Dus gedaan met lachen met de trouwfoto van uw vader met gigantische baard. Misschien loopt u en de modale belg er over enkele maanden ook terug zo bij.

De allerschattigste tot nu toe is William Fitzsimmons. Op het concert kon ik genieten van zijn oprechte en ingetogen muziek. Tussen de liedjes door vertelde hij op een boeiende manier en heeft hij een ietwat vreemde maar hilarische vorm van humor. Al bij al, een oversympathieke kerel en de baard maakt het geheel dan ook af.

Museumnacht ’09

Een evenement dat alleen maar aan te moedigen valt. Maar dan ook weer niet te veel aanmoedigen. Dat zou zorgen dat er nog meer volk op af komt. Op zich is dat goed, ware het niet dat je dan de tentoonstellingen eigenlijk niet meer volledig kunt beoordelen. Ruim 30000 mensen waren er op de been, en die moesten allemaal ergens in een museum terecht kunnen. Ik denk dat het plafond bereikt is.

In het modemuseum viel het (toen wij er waren) nog goed mee van aantal mensen. Er was bedrijvigheid en passage, wat duidde op een geslaagde avond. Maar in het fotomuseum viel het een beetje tegen. In collonne foto’s aanschouwen, mensen die hier en daar te dicht bij de foto’s bleven plakken en het fotomuseum dat nog nooit zo warm heeft aangevoeld.

De tentoonstelling Red Journey van Nick Hannes is klein maar sterk. Het werk van Geert van Kesteren — Baghdad Calling / Why Mister, Why? — is beklijvend realistisch. Zijn werk is mooi gepresenteerd en ware het niet van de massa volk, dan was ik er nog meer van geroerd. Theatres of the real. Britse fotografie vandaag is een mooie groepstentoonstelling. Goede variatie, veel verschillende thema’s en mooie grote afdrukken. Ook kon je de selectie van de voorbije drie seizoenen De film van mijn leven bekijken. Vier tentoonstellingen op één plek die elk de moeite zijn.

Het was goed, het was geslaagd, maar ik besef nu dat ik liever gewoon op een rustige zondag de collecties in de musea ga aanschouwen. Op mijn eigen tempo door de ruimte(s) dwalen. De beelden die wel tot je door kunnen dringen en mijn tijd kunnen nemen om video en film te kunnen zien.

een nieuwtje in huis

Na een foute communicatie in de bestelling en levering is hij toch bij mij terecht gekomen. Mijn nieuwe Canon powershot G10.

Er was nood aan een camera, aangezien ik er geen meer had. Af en toe kon ik zijn rolleiflex eens lenen, maar als ik snel iets wou registreren, of huis tuin en keuken fotootjes nemen, miste ik al gauw een klein maar toch degelijk toestel. Ik heb hem nu al twee dagen en ben er ongelooflijk blij mee. De sluitertijd is inderdaad snel, mooie kleuren en zelfs het flitsen is niet al te plat.

Een ideale compact camera, maar toch met enorm veel aanpasbare functies en mogelijkheden. Alles wat je wilt aanpassen zit maximum ’3 clicks away’. De menuus zijn overduidelijk, het scherm is helder en hij ligt goed in de hand. Ik vind het een aanrader.

Bij deze dan ook een paar eerste testfotootjes van gisteravond, lekker gezellig in de zomerbar.

Het heerlijke weekend

(foto’s van de rustige maandagmiddag lunch op het bankje, buiten de studio)

Het bewogen weekend ging als volgt:

Vrijdagavond werd er hard gewerkt tot de late uurtjes. ‘s Nachts heb ik gelukkig nog mijn mindere fiets kunnen ruilen voor een weekend tegen een betere fiets. Die betere fiets had ik nodig om zaterdag een tocht van 35km te kunnen doen. We zijn er geraakt, zonder vallen of blessures om vervolgens onszelf te tracteren op een wonderlijke en heerlijke avond/nacht. Zondag zijn we dan even gaan piepen naar de aankomst van de triathleten (over twee jaar hoop ik daar ook eens aan te komen – het plan begint concreter te worden). En zondagavond eindigde met een goed boek in de zetel. Een weekend om gelukkig van te worden.

Hopelijk heeft iedereen dit weekend kunnen doen en bereiken wat hij wou? (werken, steun geven aan vrienden, op vakantie gaan en nog meer…)