Ze mocht in haar eigen land een award voor haar solo-album — Fever Ray — gaan ophalen bij een uitreiking. Maar zoals we ze wel kennen; Karen Dreijer Andersson die nooit haar gezicht in het openbaar wil laten zien, had ze ook voor deze keer een wel heel speciale maskerade opgezet. De speech is al even creepy als het gezicht zelf. En toch blijft ze me boeien.
En ik geef je ook nog even deze hele mooie videoclip mee:
Beetje mystiek mag wel hé.
Smart, het kleine praktische autootje voor in de stad heeft een ludieke actie op touw gezet. Als vormgever kan je er je eigen creatie voor ontwerpen, waarmee je dan een smart voor de zomer kan winnen.
‘Smart, the perfect car for the city’. Dat is het thema voor het kunstwerk dat je moet maken, om een smart te winnen voor deze zomer.
Je ontwerp moet binnen zijn vóór 7 februari om middernacht.
De winnaar mag gebruik maken van een smart voor twee maanden en zijn ontwerp wordt gedrukt in Metro.
De tweede mag de smart één maand gebruiken, en de derde één week.
Je kan ook een gratis proefrit aanvragen, om je te laten inspireren.
Deze vind ik alvast heel mooi, van Oreli.
(dit is een gesponsorde post — de opbrengst hiervan wordt rechtstreeks gestort op het rekeningnummer van de hulpdiensten van haïti)
Een leuke actie van Jasmine Raznahan, tegen de gigant google.books. De reeks unscannable books is heel knap gevonden en mooi uitgevoerd. Of dit nu de oplossing is, laat ik in het midden. Of google.books slecht is voor het boekenbestaan en de daaraan gekoppelde vormgevers en uitgeverijen betwijfel ik.
Het opzoeken via google.books dient voor pure en snelle informatie die instant ter beschikking moet zijn. Die service zal er wel niet voor zorgen dat een deftig naslagwerk of koffietafelboek verdwijnt. Een echt mooi vormgegeven, goed gedrukt en prachtig afgewerkt boek, dat blijven we natuurlijk kopen.
© Jasmine Raznahan
Bij ziekte durft men al eens rond te surfen, om de tijd te doden. En vandaag kwam ik deze geweldige site tegen: Chairwhore. Een blog met niets anders dan stoelen. En er zitten hele mooie tussen.
Zelfs sokjes voor stoelen, hoe schattig!
Een hele mooie en ontwapenende clip, bij het fantastische nummer “I can be a frog” van The Flaming Lips. Geniet er van…
Hoe heerlijk is het niet, een nieuwe bureau. Supermooi, groot, glad en strak, en net daarom werkt dit zo bevorderend. Gedaan met werken aan de keukentafel of aan geïmproviseerde schraagtafeltjes. Vanaf nu zit ik aan een volwaardige eikenhouten modern geval, dat altijd blijft staan.
Zoals ik al zei, werkt het bevorderend, te beginnen bij vanavond. Het printwerk is opgehaald, alles werd mooi gevouwen en in katernen gestoken, wachtend op de laatste hand van de boekbinder. Ik heb nog nooit boeken laten maken en vind dit dus ongelooflijk spannend.
Het resultaat krijgt u dus ook binnenkort te zien.
Hier alvast een voorproefje:
Ik ben er nog een leek in. Dat wil zeggen dat dit eigenlijk nog maar de derde keer is dat ik sushi heb gegeten. Maar ik kan u al met zekerheid zeggen, dat deze sushibar er met kop en schouders uit steekt, ivm alles wat ik ervoor al heb geproefd.
De beste plek is aan de toog zelf, die had hij al strategisch ingepalmd. Van daaruit zie je de chef met vaste handgebaren en op een rituele manier de perfecte rijsthoopjes maken, afgewerkt met een laagje vis. De vis is er heerlijk vers, de chef is heel vriendelijk en kent zijn vak. De nori rolletjes zijn perfect qua grootte en de ingewerkte wasabi was niet te overheersend. Er zijn verschillende soorten vis; tonijn, zalm, heilbot … en een overheerlijke zachte soort die ik vandaag heb leren kennen; de horsmakreel.
De bar/restaurantje is klein maar dat heeft nu net zijn charme. Je kan er ook afhalen. Een echte aanrader.
Fuji San, Waalse kaai 36, 2000 Antwerpen
Na een succesvol jaar met een mooie plaat en spectaculaire shows als Fever Ray, heeft Karin Dreijer zich nu weer herenigd met broer Olof Dreijer als het Zweedse electropopduo-met-duistere-en-occulte-trekjes The Knife, voor een nieuw, ambitieus project. Op 1 maart verschijnt Tomorrow, In A Year, een heus opera-conceptalbum over het leven en werk van Charles Darwin, schrijver van het boek On The Origin Of The Species en grondlegger van de evolutietheorie. De opera werd vorig jaar al opgevoerd door het Deense theatergezelschap Hotel Pro Forma. Meer live-uitvoeringen staan dit jaar nog gepland in onder meer Athene, Munster en Stockholm. De muziek op het dubbelalbum, het eerste The Knife-studiowerk sinds Silent Shout uit 2006, is tot st een samenwerking tussen The Knife en Berlijnse acts Mt. Sims en Planningtorock.
Voor de opnames begaf Olof Dreijer zich zelfs in het Zuid-Amerikaanse Amazonegebied, om natuurgeluiden op te nemen ter verwerking in de studio gemaakte muziek. In het begin vond het duo het erg lastig om met het project te beginnen, geeft Olof toe. “We wisten eigenlijk helemaal niets van opera. We waren ook nooit naar een opera geweest. Uiteindelijk leerden we meer over de essentie van en de dramatische structuren binnen operastukken. We voelden ons uiteindelijk vrij genoeg om daar mee te spelen.”
Een eerste voorproefje is via de bandwebsite te downloaden in ruil voor een e-mailadres: het elf minuten durende Colour Of Pigeons klinkt herkenbaar als The Knife, met extra sinister gebruik van percussie, de stem van Karin Dreijer die het nummer pas na dik drie minuten openbreekt en voor instant koude rillingen zorgt, aangevuld met de heuse hoge operastemmen halverwege. En ja, daar moet u van houden, maar verrek: dit is niet mis.
bron: alternative
Luister hier naar het 11min. durende ‘colouring op pigeons’.
Wat zou ik die opera toch zo graag willen zien! Na het geweldige optreden van Fever Ray (Karin Dreijer) op pukkelpop kan ze me meer en meer bekoren. Ik heb me ingeschreven op hun mailinglist, en hoop die opera ooit eens live te kunnen bekijken. Als ik daarvoor naar Stockholm zou moeten, dan zij het maar zo. Niet dat ik dat erg zou vinden natuurlijk.
De laatste tijd ben ik nogal veel filmpjes aan het bekijken. Ik heb een lijst met ‘nog te bekijken’ (die toch wel wat te lang begint te worden) en ‘reeds gezien’ (die aan een inhaalbeweging is begonnen). Vorige week zag ik het intrigerende en serene ‘Welcome’ en ook nog het spannendere ‘Public Enemies‘. Beide zeer mooie films.
Nu kan je films volledig analyseren, uitrafelen en elk detail ervan omdraaien. Maar ‘het kan ook op een andere manier’, moeten de mensen van antreposhop gedacht hebben. Zij hebben de ‘product brands’ die in de film voorkomen achter elkaar opgesomd, en tot kleine canvasjes herwerkt. Canvas… doek… film… woordspeling…
Heel mooi, heel leuk en vooral tof om in de living op te hangen.
