En als je nu eens van elke muur een ‘whiteboard’ zou kunnen maken? Dat kan met deze fantastische IdeaPaint. Laat die kinderen maar tekenen op de muren, je veegt het er toch zo af. (Wel met de juiste stiftjes)
Bij ziekte durft men al eens rond te surfen, om de tijd te doden. En vandaag kwam ik deze geweldige site tegen: Chairwhore. Een blog met niets anders dan stoelen. En er zitten hele mooie tussen.
Zelfs sokjes voor stoelen, hoe schattig!
Hoe heerlijk is het niet, een nieuwe bureau. Supermooi, groot, glad en strak, en net daarom werkt dit zo bevorderend. Gedaan met werken aan de keukentafel of aan geïmproviseerde schraagtafeltjes. Vanaf nu zit ik aan een volwaardige eikenhouten modern geval, dat altijd blijft staan.
Zoals ik al zei, werkt het bevorderend, te beginnen bij vanavond. Het printwerk is opgehaald, alles werd mooi gevouwen en in katernen gestoken, wachtend op de laatste hand van de boekbinder. Ik heb nog nooit boeken laten maken en vind dit dus ongelooflijk spannend.
Het resultaat krijgt u dus ook binnenkort te zien.
Hier alvast een voorproefje:
Toen we hun eetkamer binnenwandelden viel ze me direkt op. Alleen hebben zij hem in het bruin met de bijhorende bank ipv de witte versie (persoonlijk verkies ik het wit).
De tafel is gebaseerd op het simpele ‘pas in elkaar’ systeem waardoor die gemakkelijk te verplaatsen en te verhuizen is.
De tafel is gemaakt door Unto this last, een bedrijf dat hele mooie en simpele design op maat ontwerpt en vervaardigt. Grote kasten, kleine kastjes, tafels en zelfs hele mooie lichtobjecten.
Heel knap gedaan, dit borduurseltje. Met onder andere The village people, Amy Winehouse, Edward Scissorhands, LL Cool J en meer. En het is up to date, zelfs Obama zit er bij.
Een deel van de patroontjes kan hier gevonden worden. Redelijk acuraat wel, die pixelmannetjes: zo vind je er zelfs de pixelversie van björk op het festival van Cannes in 2000 (Danser in the dark). Geweldig!
Een hele leuke armband van Petula Fung. Schattig en beetje praktisch in één.
Keukenhanddoeken; een basisgereedschap waar nogal te weinig aandacht aan geschonken wordt. Een handdoek die niet afdroogt — maar eerder het water wat verder over uw vaat verspreidt — daar wordt ik nu eens echt zenuwachtig van. En om het (on)aangename aan het mooie te koppelen zijn er hier en daar wel pareltjes van doekjes te vinden. Deze kan je alvast via het internet bestellen:
Deze hebben een lichte knipoog naar de jaren ‘60-’70 en daarom vind ik ze juist leuk:
Ontworpen door Lisa Jones. Hier vind u haar blog, en hier haar online-shop.
Maar kijk, hoe schattig. Of het praktisch is, daar heb ik toch wel mijn twijfels over.
Maar ik kan me wel inbeelden, dat als een kleine in dit geval rondkruipt, hij er inderdaad uit zou zien als een zeehondje.
En voor de groten is het er ook. Laat u gaan!
En de rest van hun webshop is ook de moeite.
Op school waren wij bij de laatsten om nog te leren drukken op de ouderwetse manier. Tot vandaag ben ik ze daar ongelooflijk dankbaar voor. Films monteren, met rode snijfilm werken en maskeerverf, alles uitbelichten, platen handmatig voorbereiden, … Geweldig vond ik het.
Maar dus, alles begon met het uitkiezen van de letters uit de ladekasten. U kent ze misschien wel, van die heerlijk mooie kasten gevuld met loden lettertjes en een mooi marmeren blad bovenaan. Met die lettertjes en figuren werd eerst het ontwerp vastgelegd in een soort frame (let wel, in spiegelbeeld was dat niet altijd even gemakkelijk). Alles werd stevig vastgedraaid om daarna in de drukpers te klikken en tot drukken over te gaan. Dat drukken gebeurde op een Heidelberg Degel, een fantastische machine die wonderbaarlijke geluiden en geuren produceert.
Ik droom er van om zo een volledige letterkast in mijn (ooit toekomstig) huis te kunnen plaatsen. De kast zou een mooie prominente plaats krijgen, om mezelf en anderen eraan te doen herinneren welk vakmanschap er niet nodig was om een mooi boek te drukken. Een stuk geschiedenis van de wereld maar ook een deel van mij.
Nog voor de loden letters er waren, gebruikte men houten letters. Deze zijn als decoratie nog mooier en daarom is het misschien geen slecht idee om vanaf nu bij elke feestgelegenheid (verjaardag, kerstmis, nieuwjaar,…) een houten letter te vragen als cadeau. Gewoon, omdat ik dat ongelooflijk mooi vind.
foto the_sovjetunion
Deze kast is ook altijd welkom in het huis.
Een bikini, het zou een basisstuk in iedere vrouw haar garderobe moeten zijn. Alleen bij mij ontbreekt dat ding dus nog. Ik zwem al jaren met een gewone zwarte slip en iets dat door kan gaan voor het ‘bovenste van een bikini’. Deze beiden in het zwart, waardoor het niet opvalt dat het eigenlijk lingerie is.
Het wordt wel eens tijd voor een echte bikini. Een mooi stuk, om mee op het strand te liggen of om gewoon op een hete zomerdag te dragen boven een jeans of rokje. En als het even kan, dan liefst een bikini van Erica Laurell. Haar collectie is een bewijs dat de woorden gehaakt en sexy echt wel samen kunnen gaan. (toegegeven, echt duiken of zwemmen moet je hier niet mee doen. Daarvoor haal ik mijn oud geval wel weer boven)
en naast de bikini-collectie heeft ze ook nog hele schattige creaties voor kindjes.
