En dat begon al met feestjes! Vrijdagavond eerst naar verjaardagsfeestje, daarna naar een housewarming feestje. Zaterdag naar het vakantiesalon. Nu niet dat dat geweldig is en mijn soort van culturele uitstapje maar we hebben daar wel foldertjes meegenomen over promoties naar New York. Het zit er dik in dat we eind maart naar daar gaan. Maar als het zover is, zal je het ook wel te weten komen. ‘s Avonds lekker gaan eten in Mampoko , een heel gezellig restaurant dat doet denken aan de koloniale tijd. Maar dan meer de uitgepuurde versie, mooie grote ruimte maar toch gezellig. Het eten is lekker en de bediening is fantastisch.
Zondag dan, gestart met ideaal licht voor mijn eindwerk dus trokken we erop uit op zoek naar koterij. Dit is nu al een enorme misvorming geworden aangezien ik nu bij elk kotje dat ik tegenkom automatisch “Stop!” roep zodat ik een foto zou kunnen trekken. Vandaag heb ik de volkstuintjes van Merksem ontdekt, een paradijs van kottekes dus!
Na al het rondgerij in het vlaamse landschap tijd voor film. Deze keer Juno. Over een tienermoeder die besluit om adoptieouders voor haar kindje te vinden. Normaal gezien zou dit een zwaar thema moeten zijn maar de regisseur (Jason Reitman) slaagt erin om de menslievendheid in de personages naar boven te laten komen. Een hartverwarmende film met kwaliteitsvolle soundtracks. Het laatste liedje, gezongen door de acteurs zelf (Ellen Page en Michael Cera) is een perfecte afsluiter van de film. Een puurheid die ik zeker kan apreciëren. Een aanrader dus.
Ik stoorde mij al paar maanden aan kleine details van mijn blog; zetbreedte, blokzetsel en dus was het tijd om mijn ergernissen weg te werken. Misschien hebben sommigen onder jullie het gezien maar er is hier en daar wat veranderd aan de layout. Het zijn minime aanpassingen maar het doet veel. Alles is nu tot in de puntjes juist uitgewerkt zodat ik geen verrassingen meer kan tegenkomen.
Ik heb nu ook mijn eindwerk in een apart blog heb gezet; koterij.herfstmensje.be. Hier kan je alles lezen, volgen en bekritiseren over mijn eindwerk. Suggesties zijn ook altijd welkom.
Het werd ook tijd dat ik mijn portfolio eens aanpaste. Zodus zijn mijn laatste twee werken toegevoegd aan mijn portfolio.
Dan zijn er nog een paar veranderingen maar van een heel andere strekking. Binnen hier en twee maanden zullen mijn zus, mijn andere zus, mijn schoonzus, mijn nicht en mijn andere nicht bevallen. 5 babys in twee maanden. Spannende tijden.
“Verdere uitleg volgt nog” zei ik, en bij deze is woord bij daad gevoegd. Mijn eindwerk begint op gang te komen. Ik ben aan mijn thema uit geraakt en weet nu tenminste in welke richting ik mijn onderzoek wil doen. Ik wil eigenlijk de bouwbacterie van de belg onderzoeken, maar die enkel beperken tot het aspect koterijen. De belg en zijn baksteen is al een te vaak voorkomend thema. Ik begin bij de allerkleinsten, die hun eerste kamp maken en die dat als hun heilig plaatsje beschouwen, waar de vriendjes enkel binnen mogen indien ze het geheime paswoord kennen. In de pubertijd en nog enkele decennia later is een kamp maken niet meer aan de orde. Maar op een bepaalde leeftijd begint de man des huizes ineens wel weer een of ander kot te maken waar hij alleen kan zijn, zijn hobby kan uitvoeren en waar alles naar zijn behoefte is ingericht.
Vanwaar toch die drang naar zo een kotje? En zijn er materialen die telkens terug komen? Komt de vrouw des huizes ook wel eens het kotje binnen? Hoe is het interieur in zo een barak? Waarom heeft die ene duif een waar paradijs en die ander een schamel kotje. Elke belg denkt namelijk van zichzelf dat hij ergens ook een architect is. Deze koterijen waren voor mij eerst een bron van afschuwing, omdat ze er maar zo schamel en marginaal uitzagen. Maar de afkeer heeft plaats gemaakt voor een waardering. Geef toe, koterijen in Belgie stralen een bepaalde charme af. Volkomen non-architectuur en toch zijn er veel gelijkenissen onder de koterijen, waardoor we toch op een of andere manier kunnen spreken van een bepaalde bouwstijl.
Er zijn nog veel meer vragen omtrent dit thema maar die stel ik wel aan mezelf en de mensen die deze koterij maken. Ik ben volop bezig aan mijn onderzoek en af en toe post ik dus een selectie van mijn veldwerk op flickr. Vandaag was het de beurt aan de buurt rond Zwevegem en Bellegem.
Voor mijn eindwerk ben ik op zoek naar de Belgische gewoontes. Of beter omschreven ‘bestaat er zoiets als een belgische gewoonte en/of traditie?’ Dat is de hamvraag van mijn onderzoek. Tal van boeken en sites heb ik al geraadpleegd maar deze boeken behandelen alleen maar over het algemene beeld van de etende, drinkende en feestende belg. Tuurlijk hangt onze traditie nauw verbonden met die aspecten maar ik wil eens ander aspect van onze gewoontes aan het licht stellen.
Ik wil het hebben over de details van onze dagelijkse gewoontes. Bvb over welke spelletjes speelden de kinderen van vroeger en wat blijft daar nog van over? dat je in belgië je schoenen in de meeste huizen niet uit moet doen als je binnenstapt. Dat we maar één keer op de bel drukken. Dat ramenwassen een wekelijkse gebeurtenis is waar de meeste mensen die dit doen dan ook voor dag en dauw opstaan omdat alles moet gedaan zijn tegen het eind van de dag, ook al zijn ze bejaard en hebben ze de godgase dag de tijd daarvoor. Dat bijna elk gezin in de garage een paar gummy botten heeft om iets in de tuin de doen.
Het zit hem in de details en nu net die heb ik nodig. Als je een bepaald gebruik, gewoonte of traditie kent. Gelieve het mij te laten weten. Ik ben op zoek naar de gewoontes van de belg. Dus gelieve allemaal eens na te denken en laat het mij weten.
Aan iedereen die leest, gelieve dit dan ook massaal te verspreiden. Het kan mij geweldig vooruit helpen.
reacties