Een probeerseltje met ingrediënten zoals: scampi, tofu, citroengras, visbouillon, komkommer, chinese champignons, cocoscream, rode pepertje, gember, koriander en rijstnoedels. De tofu laten we de volgende keer achterwege, want dat was geen winner.
Maar voor de rest was het wel zeer lekker.
Ik ben er nog een leek in. Dat wil zeggen dat dit eigenlijk nog maar de derde keer is dat ik sushi heb gegeten. Maar ik kan u al met zekerheid zeggen, dat deze sushibar er met kop en schouders uit steekt, ivm alles wat ik ervoor al heb geproefd.
De beste plek is aan de toog zelf, die had hij al strategisch ingepalmd. Van daaruit zie je de chef met vaste handgebaren en op een rituele manier de perfecte rijsthoopjes maken, afgewerkt met een laagje vis. De vis is er heerlijk vers, de chef is heel vriendelijk en kent zijn vak. De nori rolletjes zijn perfect qua grootte en de ingewerkte wasabi was niet te overheersend. Er zijn verschillende soorten vis; tonijn, zalm, heilbot … en een overheerlijke zachte soort die ik vandaag heb leren kennen; de horsmakreel.
De bar/restaurantje is klein maar dat heeft nu net zijn charme. Je kan er ook afhalen. Een echte aanrader.
Fuji San, Waalse kaai 36, 2000 Antwerpen
Wat doet een mens op een zaterdagmiddag, alvorens naar een feestje van vrienden te gaan? Koekjes bakken voor de vrienden. En het zijn er veel meer geworden dan ik had kunnen hopen uit die éne bol deeg; 95 om exact te zijn. Een deel was voor de vrienden, een deel is voor mezelf en morgen zal ik er de collega’s ook een plezier mee doen.
Het zijn speculooskoekjes, met een chocoladefondant versiering.
Ik had het nog nooit gegeten, tot onze voormalige onderburen mij uitnodigden voor Sushi in het park. Hij en een vriend doen van Aikido met natuurlijk bijhorend hun passie voor sushi. Daar zaten ze dan, messen in de aanslag, klaar om een heerlijk maal te bereiden. Vakkundig werden de visfilets op maat gesneden net zoals de groentjes. Alles werd zeer mooi gepresenteerd in passende japanse kommen, plankjes, tasjes en bordjes.
De Nori-rolletjes kwamen tot stand, en ze waren perfect van grootte (want zo een te grote hap in je mond vind ik maar niets). Aanvullend was er ingelegde gember, sojasaus en een slaatje waar je van kon blijven eten. Een hele fijne ontdekking, die sushi. Vooral als ze vanuit het niets, ineens ter plaatse klaar wordt gemaakt. Overheerlijk!
De laatste tijd word ik elke ochtend nog voor 6u wakker en kan ik de slaap niet meer vatten. Op zich niet erg want er is niets zo leuk als heel vroeg wakker worden en beseffen dat de dag nog moet beginnen. Dan is het tijd om alle ramen open te gooien, terug op bed te gaan liggen en het eerste zuchtje wind je huid te laten strelen.
In het weekend wordt aan dit fenomeen ook nog eens een uitgebreid ontbijt gekoppeld. En als het kan deel ik dat maar al te graag met mensen die me lief zijn.
Aangezien ik daarnet in de heerlijke zon gelopen had en daarna zin had in iets lichts,
werd het een heerlijk slaatje met zowel koude als warme gegrilde groentjes.
Het was verdomd lekker.
En dan gaan we nu eens zelf brood maken.
Zondag staat er afternoon tea op het menu, aangezien mijn papa op pensioen is gegaan en we hem een mooi en gezellig feestje willen geven.
Ik (dessertmens in hart en nieren) wil een tafel vol zoetigheid, waar de luxe en de decadentie mooi afwisselt met een warm en huiselijk gevoel. Cakejes, taart, scones muffins en pure chocoladebrokken. We zullen zien wat lukt, wat niet en vooral hoeveel ik heb kunnen bakken. Meer daarover later dus.
Is een zeer leuk maar vooral mooi gegeven. Bento‘s zijn ofwel meeneem ofwel huisgemaakte lunches voor één persoon. Traditioneel bestaande uit rijst met vlees of vis, en gepekelde of gestoomde groentjes. De maaltijden zijn mooi verpakt ofwel in goedkopere doosjes, te verkrijgen in de bento-handel, of in handgemaakte dure versies. In Japan te verkrijgen op vele plaatsen, maar via het internet is het wereldwijd verspreid geraakt. Zo zijn er zelfs clubs en wedstrijden in de niet-oosterse wereld (westers klinkt te stom). Neen, ik heb geen nieuwe hobby gevonden, alleen vind ik dat ze nogal grafisch ogen. Het kleurgebruik, de vormen, de verhoudingen… De inhoud van de doosjes zijn als het ware affiches op hun eigen.
Wat ik vooral zot vind, is hoeveel tijd die mensen daar wel niet in steken. Staan die een uur vroeger op? Maken die dat de avond ervoor? Ik denk wel, dat als je ‘s middags zo een bento doosje opent, je enorm geniet van je eten. Een klein beetje smakelijke kunst, in een doosje.
update:
dit kreeg ik van hun in mijn mailbox als reactie op de bento-dozen. Grappig:
Soms kan ik het krijgen, ineens, in een opwelling. Mijn kookmarathon. Dan ga ik naar de winkel, koop ingrediënten en benodigheden voor een paar gerechten en sta uren in de keuken. Deze keer was het een siciliaanse aubergine-pasta taart, een echte italiaanse pastasaus (wat mooi opgedeeld in potjes in de vriezer belandt) en tiramisu met speculoos.
De pasta-taart was verrukkelijk. Het komt er op neer dat je in de taartvorm eerst je gegrilde schijfjes aubergine legt en daarbovenop doe je je linguine (of andere lange pasta) met goed doorpruttelde saus. Die laat je dan nog eens een 20-tal min in een oven van 220 graden. Eens uit de oven gehaald laat je het geheel een paar minuutjes rusten, om daarna omgekeerd op een schotel of bord te storten. En het was heerlijk.
De pasta-saus was van het genre dat min 2 uur moet pruttelen. In de ingrediënten zat o.a. rode wijn en vleesbouillon. Gisteren heb ik een bord pasta met die saus gegeten en ik moet zeggen; er kan niets op tegen echte pasta saus. Saus die snel snel is gemaakt kan nooit diezelfde volle smaak krijgen.
Tiramisu met boudoir koekjes vind ik afschuwelijk, dus dan maar de variant met speculoos. Een waar cullinair orgasme.
Zo eet ik het liefst chinees. Het is een systeem dat wij niet kennen, maar dat in Parijs, en waarschijnlijk in nog andere steden, alomtegewoordig is. Het gaat als volgt: Je komt de ‘winkel’ binnen en ziet een grote toog vol lekkers (zoals bij de slager). Je kiest wat je wilt eten en bestelt daar een bepaalde hoeveelheid van. Dit gaat dan in kleine potjes die ter plaatse opgewarmd kunnen worden. De prijs wordt per gewicht berekend en dus niet per schotel of rijsttafel.
Door dit systeem kan je dus ongelooflijk verscheiden chinees eten, maar toch niet met een overvol gevoel naar huis gaan. Je kan van alles een beetje proeven waardoor je zo intens geniet van het eten. Je kan het ook gewoon meenemen naar huis en het daar opeten.
En vooral, het is zo verdomd spijtig dat wij zo geen chinees hebben, ik zou er vaste klant zijn.
reacties