Na mijn werk, als het middag is, kan ik het niet weerstaan om even te stoppen in de K50, in de Kammenstraat. Deze kleine, alhoewel kleine, zaak heeft een kaart om je vingers van af te likken. Alles met superverse groentjes en knapperig brood. Op de kaart staan broodjes, slaatjes en een paar warme bereidingen. Ik neem altijd een slaatje en het moet gezegd, vanaf de eerste hap tot de laatste een ware sensatie. En het zijn trouwens supergrote slaatjes. Smakelijk!
En dat begon al met feestjes! Vrijdagavond eerst naar verjaardagsfeestje, daarna naar een housewarming feestje. Zaterdag naar het vakantiesalon. Nu niet dat dat geweldig is en mijn soort van culturele uitstapje maar we hebben daar wel foldertjes meegenomen over promoties naar New York. Het zit er dik in dat we eind maart naar daar gaan. Maar als het zover is, zal je het ook wel te weten komen. ‘s Avonds lekker gaan eten in Mampoko , een heel gezellig restaurant dat doet denken aan de koloniale tijd. Maar dan meer de uitgepuurde versie, mooie grote ruimte maar toch gezellig. Het eten is lekker en de bediening is fantastisch.
Zondag dan, gestart met ideaal licht voor mijn eindwerk dus trokken we erop uit op zoek naar koterij. Dit is nu al een enorme misvorming geworden aangezien ik nu bij elk kotje dat ik tegenkom automatisch “Stop!” roep zodat ik een foto zou kunnen trekken. Vandaag heb ik de volkstuintjes van Merksem ontdekt, een paradijs van kottekes dus!
Na al het rondgerij in het vlaamse landschap tijd voor film. Deze keer Juno. Over een tienermoeder die besluit om adoptieouders voor haar kindje te vinden. Normaal gezien zou dit een zwaar thema moeten zijn maar de regisseur (Jason Reitman) slaagt erin om de menslievendheid in de personages naar boven te laten komen. Een hartverwarmende film met kwaliteitsvolle soundtracks. Het laatste liedje, gezongen door de acteurs zelf (Ellen Page en Michael Cera) is een perfecte afsluiter van de film. Een puurheid die ik zeker kan apreciëren. Een aanrader dus.
Part 1 inderdaad. Want er volgen er nog een paar. Dit is de eerste in de reeks. Tuurlijk hebben we onszelf volgestopt met al dat lekkers. En tiramisu is gewoon veel lekkerder met speculooskoeken ipv die zompige, smaakloze, wattige boudoirkoeken. Ik vrees dat ik morgen die tweede tiramisu er af zal moeten lopen.
In de categorie ‘eten’ was het dit weekend de beurt aan de speculaaskoekjes. Samen met Fempje heerlijke koekjes gemaakt. Nooit gedacht dat dat zo simpel was. En het nam eigenlijk ook niet veel tijd in beslag. Voor de mensen van Catapult, ik neem ze morgen mee!
Simpele gerechten worden direct zo lekker met het gebruik van een oven. Deze avond stond er simpele pasta op het menu. Maar door een laagje geraspte parmezaanse kaas er bovenop, gegrild in onze nieuwe oven, werd deze schotel ineens een heuse lekkernij. Het heeft ons zeer zeker gesmaakt.
In de categorie “citytrips” zijn we begonnen aan onze eigen belgische steden. Waarom altijd Parijs, London of Amsterdam, terwijl we zelf mooie steden als Luik, Hasselt, Kortrijk, Brugge, Gent en zoveel meer hebben. Zaterdag werden we wakker, wisten niet meteen hoe we onze dag zouden invullen en hadden dan maar besloten een trein te nemen. Deze keer richting Hasselt. De treinrit ging heel vlot, waarschijnlijk omdat het al een tijdje geleden was dat we nog met de trein hadden gereisd. Daar aangekomen was het centrum al heel snel te vinden. Alles staat mooi aangeduid, de straten waren heel proper, we hadden stralende zon — kortom — de dag kon moeilijk slecht verlopen.
Na een namiddagje de toerist uit te hangen, hebben we in een heel klein artisanaal koffiehuisje een normandische pannenkoek gegeten. We wisten allebei (nog) niet wat dat exact inhield, maar het heeft ons wel enorm gesmaakt. Blijkbaar is dat een pannenkoek met appelschijfjes in, waar tijdens het bakken bruine suiker is overgestrooid en die dan nog eens karameliseerd door verder in de pan te bakken. Overheerlijk!
Hasselt heeft verschillende projecten lopen om overal moderne architectuur in het stadslandschap implanteren. Het bouwproject dat al klaar was is zeer zeker geslaagd, een zeer mooie combinatie van hout en metaal. Foto’s daarvan zijn te vinden bij Stijn. Ik hield me meer bezig met het experimenteren met flitslicht. Flitslicht probeerde ik altijd te vermijden, maar de laatste tijd ben ik wel te vinden voor een platgeflitst beeld. De diepte van het beeld dat dan gedeeltelijk verdwijnt en een andere dimensie krijgt, maakt het voor mij interessant. Foto’s zijn hier te vinden.
Hasselt hebben we in minder dan 6uur gezien en er echt van genoten. Een terechte aanrader voor mensen die houden van een niet al te grote stad, veel winkels (lees ontzettend veel winkels!! allemaal dicht bijeen) de gezelligheid en het volkse.
reacties