De laatste tijd ben ik nogal veel filmpjes aan het bekijken. Ik heb een lijst met ‘nog te bekijken’ (die toch wel wat te lang begint te worden) en ‘reeds gezien’ (die aan een inhaalbeweging is begonnen). Vorige week zag ik het intrigerende en serene ‘Welcome’ en ook nog het spannendere ‘Public Enemies‘. Beide zeer mooie films.
Nu kan je films volledig analyseren, uitrafelen en elk detail ervan omdraaien. Maar ‘het kan ook op een andere manier’, moeten de mensen van antreposhop gedacht hebben. Zij hebben de ‘product brands’ die in de film voorkomen achter elkaar opgesomd, en tot kleine canvasjes herwerkt. Canvas… doek… film… woordspeling…
Heel mooi, heel leuk en vooral tof om in de living op te hangen.
Last.fm is fantastisch, geniaal, onuitputtelijk maar vooral een goede en toch wel redelijk accurate tool. Elke keer nieuwe muziek ontdekken, juiste feedback krijgen en vaak goede recommendations. Last.fm is heel handig voor muziek, maar zou het niet handig zijn, om eenzelfde tool of site te vinden, maar dan voor films? Na het bekijken van de toch wel wondermooie film ‘The half life of Timofey Berezin‘ gezien, vroeg ik me af of ik ergens soortgelijke films kon vinden via het net. De zoektocht leidde naar verschillende sites die claimen een ‘last.fm for movies’ te zijn, maar de volgende stak er toch wel wat bovenuit: Jinni
Jinni is goed, maar niet uitstekend of uitmuntend. Ze geeft me recommendations die blijken te kloppen, ik kan zoeken op ‘mood’, op genre en zoveel meer. Anders dan last.fm wordt er niet automatisch gescrobbeld welke film ik aan het bekijken ben (ook logisch aangezien ik een film liever op het tv-scherm bekijk ipv op een laptop), maar moet je zelf even de film toevoegen door te raten of eventueel bij jouw favorieten plaatsen.
De functionaliteit staat toch nog wel in haar kinderschoenen. Zo wordt er eigenlijk meer gefocused op het zoeken van films die je wil bekijken, ipv het tonen of toevoegen van een lijst van films die je al hebt gezien. Momenteel voeg ik de films die ik al heb gezien toe als favoriet, alhoewel ze niet allemaal mijn favoriet zijn. Daarvoor moet je eigenlijk kijken naar de rating die ik ze geef.
Ze zijn op goede weg, veel dingen kunnen beter maar voorlopig komt deze site voor mij het meest in de buurt van een ‘last.fm for movies’.
Als er nog betere sites zijn, laat het mij gerust weten.
Een hele mooie feel good movie, vergezeld door de prachtige soundtrack geschreven door Alexi Murdoch. Ideaal voor een maandagavond, en zeer zeker goedgekeurd.
Bij het zien van de trailer ging er een belletje rinkelen. Ik kende ‘where the wild things are’ onder de naam ‘Max en de maximonsters’ dus het duurde even eer ik de link kon leggen. Als kind had ik dat boekje, maar bij het ouder worden is het ergens verloren gegaan. Nu wou ik toch wel per se deze klassieker terug in huis halen en had ik het via het net besteld.
Ik dacht dat ik een origineel tweedehands exemplaar uit 1963 had besteld, maar blijkbaar dateert de druk van 2009. Spijtig, de merchandising is dus volop aan de gang. Soit, ik heb het boekje terug, en ben er tevreden mee, als een kleine die een nieuwe disney DVD krijgt voor kerst.
Het boekje omvat hele mooie prenten (let wel, ze dateren van 1963) en een moraal verhaaltje (Max haalt kattekwaad uit, wordt naar kamer gestuurd en droomt weg in zijn eigen wereld…). Het is geen boek om van achterover te vallen, maar toch wel mooi. Ik denk dat de sentimentele waarde die ik er aan hecht groter is, dan de impact van het boekje zelf.
De film, daar kijk ik in ieder geval ontzettend naar uit.
De trailer gebruikt het liedje ‘Wake you up’ van The arcade fire, maar… de volledige officiële soundtrack werd door niemand minder dan Karen O (Yeah Yeah Yeahs) geschreven. Hij is geweldig goed, en je kan hem hier volledig beluisteren. Geniet er van…
Ik snap niet, waarom ik eigenlijk nog naar dat gigantisch cinema-complex ga. Mijn laatste vijf films die ik daar heb gezien, waren een enorme ontgoocheling. Vanavond ook: “The day the earth stood still”, een ongelooflijk slechte film. Een ontgoocheling is natuurlijk geen 8 euro waard.
Dus zou ik kunnen zeggen vanaf nu huur ik alleen nog maar films. Alleen, dan begin ik ook nog te twijfelen in de videotheek: “stel dat die film nu ook niet is wat ik verwacht”, alweer een ontgoocheling die ik misschien niet aan zou kunnen.
Films, ik eis er nogal veel van. De enige films die mij de laatste jaren zijn bijgebleven zijn: Little Miss Sunshine, The nanny diaries, Brokeback mountain, Into the wild, Stranger than fiction, Juno, In Bruges, …
Als er films zijn, die beter zijn dan het genre op mijn lijstje, dan zal ik misschien eens mijn gat verheffen naar het complex, voor de rest hou ik de agenda van de cartoons in de gaten, alsook het rekje ‘cinefiel’ bij onze videotheek. Voor de rest, heb ik het gehad met het grote scherm.
Een mens kan het zo gek niet bedenken. Zit ik hier te kijken naar een filmpje van de Britain’s got talent, kom ik iets heel bekends tegen. Het onderstaande filmpje is een kandidaat die meent wat hij doet. Spijtig dat de juryleden the silly walk van Monty Python niet kenden. Het onderste filmpje is de befaamde sketch van Monty Python, “the ministry of silly walks”.
En trouwens, de film stranger than fiction is gewoonweg geweldig. Een echte aanrader!
Choke, een film die ik zeker wil zien, maar waarvan nog niet zeker is dat hij in onze zalen vertoond zal worden. In ieder geval, de tracklist ziet er al veelbelovend uit:
Verscheidene namen die het luisteren waard zijn. En de liefhebbers van speciale maar zeer mooie muziek (duyster dus) moeten zeker deze site eens bezoeken. Alles over de playlists, artiesten, releases en concerten omtrent Duyster. Een terechte aanrader.
En dat geld dan voor mijn dagelijks leven. Net afgestudeerd en genoegen in genomen in het leven waarin ik een werkmens geworden ben. Ik ben het eigenlijk nog aan het worden en dat neemt plaats in Decathlon Antwerpen (laatste vakantiejob ooit). Voor degenen die er vaak gaan, ik sta dus bij het bergsport materiaal en als enige meisje. Die reden werd mij meteen duidelijk aangezien het nogal wat zwaar werk is. Maar hey, dat vind ik best wel okee. Effie hard zwoegen, fysieke arbeid en ‘s avonds lekker afgepeigerd in pyjama een gezellige avond tegemoet. Zoals op dit eigenste moment, in alweer mijn uiterst sexy outfit.
Wie dus uitleg hoeft over slaapzakken, tenten, slaapmatjes en dergelijke meer… u weet me te vinden.
Vanaf september werk ik in een fotostudio/grafisch bureau: studio bolster (voorlopig nog geen site). Ik zal instaan voor het ontwerpen van boeken en magazines. Volledig mijn ding en hopelijk kan ik me daar dan ook in uitleven.
Het enige wat me nog ontbreekt is een goede fiets. Momenteel rijd ik – volgens de mensen van de fietsafdeling – met een “oude damesfiets rood”. Zo werd hij toch omschreven in de computer bij het nazicht. Ik voelde me wat beledigd en repliceerde : “oud misschien wel, maar hij rijd echt nog wel goed”, waarop de technieker zei: “ja, maar dat is niet moeilijk, want alles staat los!”. Blijkbaar ben ik met een op-zijn-eind-aan-het-lopen wrak aan het rondrijden zonder het zelf te beseffen.
Soit, de bedoeling is om in het begin van september mij een nieuwe fiets aan te schaffen. Het zal een investering zijn, maar als je zoveel met de fiets rijdt als mij is het wel nodig. Tips altijd welkom.
Vorige week hebben we twee citytrips gedaan, Amsterdam en Parijs. Amsterdam was slechts twee dagen en voor Parijs hadden we vier dagen gereserveerd. Maar meer moet dat ook niet zijn voor Amsterdam. Het is een gezellige leuke stad, maar naar mijn mening ben je er nogal snel door. Eens je het typische beeld van een grachtje hebt gezien, zijn alle grachtjes hetzelfde. Ook was het maar wat miezerig weer, waardoor het minder aangenaam wandelen was.
De eerste dag al een paar interessante zaken tegengekomen. Zo is er bijvoorbeel de winkel SPRMRKT. Een winkel met ontwerpers als Mads Norgaard, Maison Martin Margiela, Raf by Raf Simons, en nog vele andere. Het waren solden en dat was een geluk. Ik heb er twee ongelooflijk mooie basic topjes kunnen kopen voor 40 euro, wat dus goedkoop is voor dat soort kleding.
Voor de rest heb je in Amsterdam van die typische designerwinkeltjes, eigenlijk spreken die mij minder aan. Velen ervan neigen nogal naar een blokker of casa gehalte, waardoor ik ze niet meer onder de noemer designwinkel wil plaatsen.
In het FOAM was er een interessante tentoonstelling van Malick Sidibé. Malick is een Malinese fotograaf, die voornamelijk foto’s heeft getrokken in de jaren ’60 en ’70 in Mali. Het gaat meestal om evenementen als een voetbalwedstrijd, een huwelijk, een geboorte of verjaardagen die geregisteerd werden door hem.
Een hele goede tentoonstelling die een beeld geeft van de tijdsgeest. Zijn fotostudio was niet zomaar een studio, maar een ontmoetingsplaats voor mensen uit de gemeenschap. De foto’s die in het groot zijn afgedrukt worden vergezeld door pagina’s uit zijn contactboek. Een mooie combinatie die de rauwheid van de fotografie toont.
Naast Malick Sidibé hing er ook werk van de Italiaanse fotograaf Domingo Milella (1982), die voor het eerst een solotentoonstelling gaf. Hele mooie grootformaat foto’s waar je uren naar kan blijven kijken.
De afgelopen 6 jaar heeft Milella gewerkt aan een omvangrijk project waarin hij het verstedelijkte landschap heeft gedocumenteerd en waarbij de grensgebieden tussen stad en natuur een belangrijke rol spelen. Elk jaar reisde Milella gedurende een maand naar afgelegen uithoeken van Europa, de USA en Mexico om het landschap te fotograferen.
s’ Avonds zijn we naar een authentiek klein cinemaatje geweest — the movies — bestaande uit heel veel boudoirrood en fluweel. Uitermate gezellig, een goede bar, vriendelijke mensen en vooral goede films. Wij keken naar In Bruges en hebben er echt van genoten. Ik had een actiefilm verwacht, maar gelukkig bleef dat uit. De film is vooral gebaseerd op de achterliggende band tussen twee huurmoordenaars die in Brugge verzeild zijn geraakt. Er onstaat een filosofisch relaas over leven en dood, en wat ze nog willen doen verder met hun leven. Sterke dialogen, verrassende wendingen en vooral hilarisch. Een echte aanrader!
