I woke up today…
Een geweldig nummertje, voor deze zaterdagochtend:
i woke up today in a very simple way
in the morning all i could do was sing…
En u, werd u goed wakker?
Lars Horntveth
Hij was voor een keertje nog eens in ons land; de Noorse componist en dirigent Lars Horntveth, ook wel bekend als de leider van Jagga Jazzist. Nu ja, dirigent… half headbangend en spelend op gitaar leidde hij het orkest. Het eerste stuk duurde ruwweg 20 minuten en kwam uit zijn laatste album Kaleidoscopic. Daarna volgden de supersterke nummertjes van op zijn debut album Pooka (2004): Pooka, Tics en Joker.
Een heel fijn concert, met een mooi evenwicht van klassiek versus electronisch. Hier en daar hoorden we gewaagde combinaties maar deze werden perfect uitgevoerd door het orkest.
Op deze pagina kan je je laten verrassen door zijn muziek.
Hieronder geef ik je zijn sterk nummer Pooka: (geef het een kans, het heeft die opbouw nodig om uit te bloeien tot een krachtig stuk)
graphic Last.fm
In het begin was het me niet echt duidelijk was er allemaal mogelijk was met Last.fm of wat het mij zou opbrengen. Maar nu, na drie jaar, kan ik wel iets halen uit de data van Last.fm. Wat nog leuker is, is dat ik die data niet zelf moet omzetten in grafieken. Vanaf nu doet last.fm dat voor u. Als subscriber van last.fm zijn er wat nieuwe tools voorhanden. Zo heeft last.fm een playground. Deze playground toont niet alleen de projectjes van last.fm zelf maar ook het specialleke voor de subscribers; de VIP zone.
De VIP zone bevat tools om grafisch weer te kunnen geven naar wat je het afgelopen jaar wel of niet hebt geluisterd. Altijd leuk. En het leukste van al: te downloaden in pdf formaat!
maskerade
Ze mocht in haar eigen land een award voor haar solo-album — Fever Ray — gaan ophalen bij een uitreiking. Maar zoals we ze wel kennen; Karen Dreijer Andersson die nooit haar gezicht in het openbaar wil laten zien, had ze ook voor deze keer een wel heel speciale maskerade opgezet. De speech is al even creepy als het gezicht zelf. En toch blijft ze me boeien.
En ik geef je ook nog even deze hele mooie videoclip mee:
Beetje mystiek mag wel hé.
I can be a frog
Een hele mooie en ontwapenende clip, bij het fantastische nummer “I can be a frog” van The Flaming Lips. Geniet er van…
The Knife and the Opera
Na een succesvol jaar met een mooie plaat en spectaculaire shows als Fever Ray, heeft Karin Dreijer zich nu weer herenigd met broer Olof Dreijer als het Zweedse electropopduo-met-duistere-en-occulte-trekjes The Knife, voor een nieuw, ambitieus project. Op 1 maart verschijnt Tomorrow, In A Year, een heus opera-conceptalbum over het leven en werk van Charles Darwin, schrijver van het boek On The Origin Of The Species en grondlegger van de evolutietheorie. De opera werd vorig jaar al opgevoerd door het Deense theatergezelschap Hotel Pro Forma. Meer live-uitvoeringen staan dit jaar nog gepland in onder meer Athene, Munster en Stockholm. De muziek op het dubbelalbum, het eerste The Knife-studiowerk sinds Silent Shout uit 2006, is tot st een samenwerking tussen The Knife en Berlijnse acts Mt. Sims en Planningtorock.
Voor de opnames begaf Olof Dreijer zich zelfs in het Zuid-Amerikaanse Amazonegebied, om natuurgeluiden op te nemen ter verwerking in de studio gemaakte muziek. In het begin vond het duo het erg lastig om met het project te beginnen, geeft Olof toe. “We wisten eigenlijk helemaal niets van opera. We waren ook nooit naar een opera geweest. Uiteindelijk leerden we meer over de essentie van en de dramatische structuren binnen operastukken. We voelden ons uiteindelijk vrij genoeg om daar mee te spelen.”
Een eerste voorproefje is via de bandwebsite te downloaden in ruil voor een e-mailadres: het elf minuten durende Colour Of Pigeons klinkt herkenbaar als The Knife, met extra sinister gebruik van percussie, de stem van Karin Dreijer die het nummer pas na dik drie minuten openbreekt en voor instant koude rillingen zorgt, aangevuld met de heuse hoge operastemmen halverwege. En ja, daar moet u van houden, maar verrek: dit is niet mis.
bron: alternative
Luister hier naar het 11min. durende ‘colouring op pigeons’.
Wat zou ik die opera toch zo graag willen zien! Na het geweldige optreden van Fever Ray (Karin Dreijer) op pukkelpop kan ze me meer en meer bekoren. Ik heb me ingeschreven op hun mailinglist, en hoop die opera ooit eens live te kunnen bekijken. Als ik daarvoor naar Stockholm zou moeten, dan zij het maar zo. Niet dat ik dat erg zou vinden natuurlijk.
Away we go!
Een hele mooie feel good movie, vergezeld door de prachtige soundtrack geschreven door Alexi Murdoch. Ideaal voor een maandagavond, en zeer zeker goedgekeurd.
Crossing border
Af en toe de grens oversteken, is altijd wel eens leuk. Maar dat de grens door de ander wordt overschreden is nog leuker. Zo komt het crossing-border festival naar onze contreien. Allen tesamen: hip hoi! Want daar komen namelijk deze pareltjes: Laura Marling, Mumford and Sons (u welbekend van de kleine leeuwman), Madensuyu, Patrick Watson, en zoveel meer.
Eén van die groepen is de supergroep Monsters of Folk. Bestaande uit; Jim James (My Morning Jacket), Conor Oberst (Bright Eyes), M. Ward en Mike Mogis (Bright Eyes). Ik presenteer u het aangename clipje van ‘Say Please’. Met een knipoog naar de oude folk-achtige en licht dansbare liedekens. Geweldig, beweegt u vooral mee van links naar rechts.
En dan Laura Marling, amper 19 jaar en muziek die precies al doordrengt is van levenswijsheid en ervarig van een 40-jarige. Heerlijk melodieus, een stem die veel aan kan en diepzinnige teksten. Geniet u even mee van ‘My manic and I’.
Nog mensen die naar Crossing Border gaan?
het breekbare hart
Een zeer mooie clip, bij een geweldig nummer, aan de hand van Tomek Ducki.
character animation: Toby Jackman
cinematography: Annika Summerson
vfx: Bence Varga
made at: XL Recordings
let’s go wild
Bij het zien van de trailer ging er een belletje rinkelen. Ik kende ‘where the wild things are’ onder de naam ‘Max en de maximonsters’ dus het duurde even eer ik de link kon leggen. Als kind had ik dat boekje, maar bij het ouder worden is het ergens verloren gegaan. Nu wou ik toch wel per se deze klassieker terug in huis halen en had ik het via het net besteld.
Ik dacht dat ik een origineel tweedehands exemplaar uit 1963 had besteld, maar blijkbaar dateert de druk van 2009. Spijtig, de merchandising is dus volop aan de gang. Soit, ik heb het boekje terug, en ben er tevreden mee, als een kleine die een nieuwe disney DVD krijgt voor kerst.
Het boekje omvat hele mooie prenten (let wel, ze dateren van 1963) en een moraal verhaaltje (Max haalt kattekwaad uit, wordt naar kamer gestuurd en droomt weg in zijn eigen wereld…). Het is geen boek om van achterover te vallen, maar toch wel mooi. Ik denk dat de sentimentele waarde die ik er aan hecht groter is, dan de impact van het boekje zelf.
De film, daar kijk ik in ieder geval ontzettend naar uit.
De trailer gebruikt het liedje ‘Wake you up’ van The arcade fire, maar… de volledige officiële soundtrack werd door niemand minder dan Karen O (Yeah Yeah Yeahs) geschreven. Hij is geweldig goed, en je kan hem hier volledig beluisteren. Geniet er van…
